Charlemagne Palestine - Strumming Music (1976)
mijn stem
51 stemmen
1
geplaatst: 23 februari 2025, 12:08 uur
Geschreven in De Album Top 100 van...:
Ik ben als luisteraar helemaal gevloerd als ik dit heb geluisterd, maar hoe is dat dan wel niet voor de uitvoerend artiest? Voor Strumming Music neemt Charlemagne Palestine plaats achter de Bösendorfer-piano, drukt het sustain-pedaal helemaal naar beneden en begint razendsnel twee nootjes te spelen. Deze beginnen te resoneren, interfereren, om elkaar heen te dansen. Er worden een paar noten toegevoegd. Meer interactie, er wordt een huis van klank gebouwd. Er resoneert zoveel om elkaar heen dat je niet meer weet wat gespeeld wordt, en wat na-geluid is van eerdere noten. En je gaat dingen horen die er niet zijn: zo denk ik telkens dat er in bepaalde gedeelten ook orgelpartijen te horen zijn, maar dat is echt niet zo. Dat gaat een uur zo door, en in dat uur golft het op en neer en zijn aparte "hoofdstukken" te onderscheiden. Dit klinkt allemaal heel erg analytisch maar de muziek wekt zowel pure emotie als een fysieke reactie bij me op. Erg geestverruimend allemaal. Spaarzaam draaien: altijd prachtig! Dit is ook veel minder gecomponeerd en meer geimprovideerd dan de minimal music van zijn tijdgenoten, en in die zin menselijker.
Op deze hele informatieve pagina staat een uitgebreide uitleg over zowel dit stuk als de paradijsvogel die Charlemagne Palestine als persoon is.
Ik ben als luisteraar helemaal gevloerd als ik dit heb geluisterd, maar hoe is dat dan wel niet voor de uitvoerend artiest? Voor Strumming Music neemt Charlemagne Palestine plaats achter de Bösendorfer-piano, drukt het sustain-pedaal helemaal naar beneden en begint razendsnel twee nootjes te spelen. Deze beginnen te resoneren, interfereren, om elkaar heen te dansen. Er worden een paar noten toegevoegd. Meer interactie, er wordt een huis van klank gebouwd. Er resoneert zoveel om elkaar heen dat je niet meer weet wat gespeeld wordt, en wat na-geluid is van eerdere noten. En je gaat dingen horen die er niet zijn: zo denk ik telkens dat er in bepaalde gedeelten ook orgelpartijen te horen zijn, maar dat is echt niet zo. Dat gaat een uur zo door, en in dat uur golft het op en neer en zijn aparte "hoofdstukken" te onderscheiden. Dit klinkt allemaal heel erg analytisch maar de muziek wekt zowel pure emotie als een fysieke reactie bij me op. Erg geestverruimend allemaal. Spaarzaam draaien: altijd prachtig! Dit is ook veel minder gecomponeerd en meer geimprovideerd dan de minimal music van zijn tijdgenoten, en in die zin menselijker.
Op deze hele informatieve pagina staat een uitgebreide uitleg over zowel dit stuk als de paradijsvogel die Charlemagne Palestine als persoon is.
* denotes required fields.
* denotes required fields.