Calibre - The Deep (2017)

De snippets staan op YouTube en klinken prima. Classic Calibre, met de akoestische laid-back liquid touch van zijn oudere werk.

Footloose

Dijk van een drum & bass plaat dit. Genieten van het begin tot het eind.

Ik vind het aan de nogal makke kant. Ben meer een liefhebber van zijn Fabriclive-mix, waarin hij de tracks aan een hoger tempo aaneenrijgt. Hier wordt het af en toe wat te gezapig, al is het wel van een degelijk niveau. Als het weer wat begint te vlammen (Gentle Push) wordt het weer erg leuk.

Dat is ook wel een beetje de makke aan drum & bass (en uptempo electronic in het algemeen): het is bijna onmogelijk om een heel album lang te blijven boeien, als je er geen doorlopende mix van maakt. Maar op dit album weet Calibre dat voor mij toch te doen, misschien wel meer dan op al zijn vorige langspelers (mixes niet meegerekend - die Fabriclive mix blijft voor mij het absolute summum van drum & bass en ik heb inmiddels ook al twee magistrale livesets van hem meegemaakt).

Opener No One Gets You zou, met die typische etherische vocalen en de simpele doch kraakheldere productie, best wel eens kunnen uitgroeien tot een liquid klassieker. Net als op zijn vorige platen weet Calibre de diepe drum & bass wat meer schwung te geven door het gebruik van jazzy trompetjes en piano's, en net als de laatste jaren lonkt hij naar andere genres als downtempo en breakbeat. Maar de flirts met andere genres werken beter dan voorheen - met het Radioheadachtige Footloose als hoogtepunt. Ik denk dat het juist het feit dat Calibre de jazzy downtempo zolderkamerprojecten, die hij onder zijn eigen naam Dominick Martin uitbracht, laat doorsijpelen in zijn drum & bass dit album als geheel zo genietbaar maakt. Desalniettemin weet hij, wat losse tracks betreft, toch het meest te overtuigen met liquid drum & bass: hoogtepunten zijn voor mij, naast de eerder genoemde tracks, Up in Smoke, Complain en Echoes. Maar in de context van het hele album klinken die nog beter, en dat is een fikse prestatie voor een artiest in dit genre. Dat heb ik alleen Commix eerder horen doen op Call to Mind.