Tim Berne - Tim Berne's Fractured Fairy Tales (1989)

Een ritmisch sterk, maar melodieus voor mij onvoldoende album. Opbouw en instrumentarium is zeker wel rijk te noemen; je verveelt je niet bij het luisteren. Tekenend is het spaarzame gebruik van de electronics die nergens de boventoon pakken maar functioneel zijn ingezet naast de andere instrumenten.

Nadeel blijft dat er eigenlijk nergens momenten zijn waarbij je echt wordt gepakt; er is veel gepruts waarbij het weer even wachten is op de structuur en vaak worden ook expres lelijke melodielijnen gebruikt als ritmisch effect. Als dat dan vrij zwaar wordt en naar de rock neigt, zullen sommigen dat apprecieren, maar ik haak dan juist af. Ik heb ook het idee dat het enige stukje waar het geluid echt easy jazz is ( het einde van part 2 van het evolution nummer ) meer bedoeld is als statement dan als mooi stukje muziek waar naartoe wordt gewerkt.

Ik zag dat Tim Berne al heel veel had gemaakt, maar ik laat het vooralsnog even liggen.

(edit) Ik had thejazzscene nog niet gelezen toen ik dit schreef. Dit even vanwege de frappante overeenkomsten. Duidelijk eenzelfde luisterervaring maar ook even duidelijk een andere smaak.