Joey Bada$$ - All-AmeriKKKan Bada$$ (2017)

Nice!

Gaaf. Heb je hem wel gecomplimenteerd met dit (erg sterke) werk?

Nou vooruit, toch maar 3,5*

zelfs de best irritante commerciele trackjes aan het begin gaan na een tijdje wel wennen.

Goedzo, Kos, word je toch nog een beetje wakker.

ik vind 'm erg tof maar nog te weinig naar geluisterd om sterren uit te kunnen delen
B4.DA.$$ was wat donkerder en dat ligt me op zich wel (beter) maar op dit werk kan ik de teksten weer erg goed waarderen

to be continued!

Wat een fantastisch album!

Prima album weer, goed dat dit album een vertrouwd, maar tevens ander geluid weet te bieden dan zijn debuut. Zo rauw als 1999 gaat het waarschijnlijk niet meer worden, maar de jazzy vibes misstaan zeker niet tijdens het voorjaar.

deze recensie volg ik wel.
Duidelijk 2 helften (met de 2de als winnaar) http://pitchfork.com/reviews/albums/23092-all-amerikkkan-bada/

Na een keer luisteren dacht ik echt dat het een baggerplaat was. Inmiddels de hele week gedraaid en vanmiddag ook aangeschaft, vind het erg lekker. Stuk meer een geheel dan zijn vorige en een aantal absolute toptracks en ook stiekem wel fijne hooks.

Mijn potentiële album of the year. Sinds dit album ben ik nu officieel een Joey Bada$$-fan.
Ik was eerst bang dat hij met traptracks zou komen aangezien hij zich ging focussen op zaken als acteren en het nummer 'Devastated'. Plus model staan voor bepaalde kleding en gaat zo maar door.

Maar boy, wat ben ik zeer blij dat het niet voorkomt in zijn album. Hele dope beats. Zeer zope lyrics en goede features. Hoe het politiek ingesteld is, zal je denken dat het wordt overrompel en shit. Maar nee, hoor. Nummers als Rockabye Baby en Super Predator kan je ten alle tijden luisteren. Wat een dope tracks, main.

Anyway. 4,5 ster. Respect naar deze Brooklyn rapper. Keep on growin.

Het duurde een paar luisterbeurten, maar geniet nu met volle teugen van dit album.

Fijn om te horen dat Joey niet alleen meer leunt op de '90s sound en nu ook een veel meer gebalanceerd album heeft gemaakt waarmee 50 minuten heel snel voorbij lijken te gaan.

Lekker album! Joey komt met een goede mooie afgemixte plaat, die stiekem gewoon stukken beter is dan de laatste worp van Kendrick, alleen kan King Kendrick momenteel bij veel mensen niets fout doen.

Sorry. Het zijn 4 sterren geworden.

Grappig hoe dit mij dan weer wel erg tegenvalt. Het komt niet in de buurt van zijn debuut, waar slechts enkele zwakke nummers opstonden. Op deze plaat staat erg veel wat ik snel ben vergeten, en staat te weinig wat ik 'hard' van hem vind. Ik ben dan ook meer fan van tracks als Big Dusty en No. 99. Toch zie ik ook dat hij hier wel degelijk wat nieuws brengt in vergelijking met zijn vorige plaat, en die kant van Joey is ook zeker een fijne. Ik zit ergens tussen de 3.0 en 3.5

Wordt beter en relaxter met elke luisterbeurt, ik begin met 4 sterren
Joey did it again!

Kan dit album erg waarderen, hele fijne vibes. Past goed bij het lenteweer dat er nu toch echt mag komen! Ik vergelijk dit album automatisch met de nieuwe Kendrick vanwege de releasedates en dan ga ik toch zonder twijfel voor All-AmeriKKKan Bada$$

Ik ook!!
Het Kendrick-kwartje is bij mij nog steeds niet echt gevallen.
Ik vind good kid m.A.A.d. City wel sterk maar vind lang niet elk nummer goed, To Pimp A Butterfly vind ik objectief gezien een geweldig project maar ik luister er in de praktijk eigenlijk zelden naar, en nu met DAMN. kom ik er weer niet echt lekker in...

Joey echter heeft juist die vibe die mij echt weet te pakken.
Zowel op B4.DA.$$ als op 1999 als nu weer op deze nieuwe plaat.

Ik kan op Spotify alleen een clean version van dit album beluisteren. Hebben meer mensen hier last van?

Verder vind ik het wel een zeer goede plaat, luistert makkelijk weg, met goede lyrics en strakke beats. Het kan ook dienen als achtergrond muziek. Juist hier ligt wel het probleem bij mij. Waar ik dit album bij de eerste luisterbeurt geweldig vond, vond ik die van Kendrick bij de eerste luisterbeurt moeilijk, maar deze groeit duidelijk. Damn. lijkt toch meer complex dan AAB. Dus ben ik benieuwd hoeveel replay value deze plaat voor mij zal hebben, al heeft Joey wel een bepaalde gunfactor. Time will tell...

Vond dit juist een slappe plaat de eerste keer dat ik 'm luisterde en groeit heel erg per luisterbeurt. Niet omdat het complex is, maar dat hoeft ook helemaal niet bij Joey voor mij. Sowieso heel ander album dat van Kendrick, kan van beide genieten momenteel.

Vreemd, als ik op Spotify zoek kom ik gewoon beide versies tegen (heb een betaald account, weet niet of dat er iets mee te maken kan hebben)?

Ik heb de gewone versie hoor. Ik heb ook wel een account (lijkt me logisch, er is een alternatief voor pindakazen dat aanvaardbaar is).



Ieder zijn mening maar ik vind die van Kendrick muzikaal een stuk gevarieerder en minder easy listening. Het is maar net waar je van houdt. Ik vond Joey's debuut lekkerder door die rauwe, retrosound in combinatie met zijn uniek stemgeluid. Deze wordt binnen mijn vriendenkring lauw onthaald omdat ze het eerste deel te commercieel vinden klinken en het tweede deel is volgens hun een braver doorslagje van zijn stijl op zijn debuut.

Ik snap de kritiek wel. Deels volg ik die ook wel. De eerste twee nummers klinken fijn maar temptations, land of the free en vooral devastated zijn wel erg op het randje. Voor mij kan het nog net omdat de beats aangenaam zijn en Joey's stemgeluid zich er wel toe leent. Het tweede deel is dan weer een stuk grimmiger en meer richting die retrosound. Eindigen doet hij dan weer met een aantal nummers die het midden houden tussen beide...

Omdat het allemaal lekker afgemixt en goed geproduceerd is, vind ik een leuk, coherent album maar ik kan me voorstellen dat andere dit te glad vinden terwijl ze Kendrick's nieuwe weer vinden getuigen van inventiviteit en durf (ben ik het mee eens).

Blijft een van de betere hiphopplaten van 2017; mooi geheel, emoties, beetje gladde producties en hooks soms, maar op een of andere manier stoor ik me er niet aan. Al is een heel album in de stijl van track 7 en 8 ook wel erg wenselijk.

Ligt eraan waar je de piketjes plaatst. Vind hem zelf ook wel bij de beste pakweg 15 horen, maar de top 10 redt ie niet (van '17 dan dus)

Heb het nog niet allemaal op een rijtje maar deze gaat denk ik bij mij hoog in de top 10 eindigen. Stiekem houd ik meer van de hardere Joey tracks, maar als album vind ik dit erg sterk.

Gelukkig zijn er nog Hip Hop artiesten zoals Joey Badass, J Cole, Kendrick Lamar en nog wat andere met soortgelijke sound en inhoud in hun teksten. Ik vind maar weinig hedendaagse rap goed, maar dit album is er wel eentje. Echte Hip Hop met een soulful randje.

In afwachting van zijn nieuwe plaat deze weer goed beluisterd zojuist. Nog altijd een sterk album. Sound die ik in het begin wat op het randje vond (zeker eerste deel van het album), maar die uiteindelijk perfect past bij de boodschap die Joey wil geven. De track met J.Cole vind ik wat saai, verder dope.

Ben hier wat minder enthousiast over dan over de voorganger en 1999. Het valt me op dat ik - gezien de voorkeursstemmen - populaire tracks als Devastated juist minder vind (zeg maar gerust heel matig) terwijl ik Babylon juist erg sterk vind, terwijl die maar 6 voorkeursstemmen geniet. Volgens mij heeft Bada$$ best een classic in zich, maar die is mijns inziens nog niet verschenen.