Dååth - The Hinderers (2007)

Erg cool album, ik vind vooral de industrial invloeden erg cool in nummers als Dead on the Dancefloor.

nogal eentonige zang.. helaas

Beukt toch lekker weg.
Minpuntje is dat de productie veel te gelikt is voor dit soort muziek, die eigenlijk heel rauw hoort te zijn.

Oh en de zanger klinkt behoorlijk als Gollum uit LotR xD

Heb laatst het in eigen beheer uitgebrachte 'Futility' van deze band gehood, die een stuk meer industrieel, progressief en exprimenteel klinkt.
Daath is nu de enige band die ik ken waarvan een in eigen beheer uitgebrachte CD beter is dan het debuut, want deze cd word op een gegeven moment toch wat eentonig..

godjah, niet zo slechte cd. maar eigelijk vind ik Cosmic Forge er als enige uitspringen.

Al eens goed naar Subterfuge geluisterd dan? die solo is ongekend

jep jep, al meerdere malen. en Subterfuge is zeker geen slecht nummer, maar het pakt me ook niet zo enorm ofzo.En ik heb het nummer nu zelf nog eens speciaal voor u herbeluisterd en die solo is me (zoals elke keer) gewoon aan het oor ontsnapt. dus naar mijn normen toch niet zo buitengewoon

Ik moet je vertellen dat ik dit album al vrij lang niet meer geluisterd heb destijds ervoer ik die solo echter als fenomenaal

Strak album met inderdaad soms erg mooie solo's. Dead On The Dancefloor is ook erg vet gedaan met die industrial, ook keyboards komen op nummers als Cosmic Forge heel goed uit de verf.

Wat is Subterfuge toch eigenlijk een geweldig nummer Die introriff is ook echt heerlijk.

Geweldig album, vooral de gitaarexercities. Ze durven te experimenteren en ze hebben een eigen smoelwerk. Mooi hoesje.

Deze opgevist uit de afprijsbakken voor 1 €.
Subterfuge!
Oordeel over het totaal volgt nog.

1 euro? Ik had dat een keer met I van Meshuggah en Now, Diabolical van Satyricon.

Dit album is echt heel erg goed, vooral Subterfuge. Ovum en Dead On The Dancefloor!

Avontuurlijke, vrij luchtig geproduceerde death metal, vol spetterend gitaarwerk. Het songmateriaal is soms wat aan de flauwe kant, met als dieptepunt het melige Dead On The Dancefloor, maar overwegend steekt het album vakkundig in elkaar, met knappe songstructuren en veel aandacht voor detail.