Harem Scarem - United (2017)

Zit nu de eerste single (United) te luisteren. Klinkt te gek! Echt weer terug naar de oude Harem Scarem sound ten tijde van de eerste 2 albums. Zegt niks over de rest van het album (helaas) maar het begin is veelbelovend!

Ik ben groot fan van de Canadezen. Hun 2e plaat 'Mood Swings' vind ik briljant en staat ook op 5 sterren bij mij en dat doe ik niet snel. Het debuut album is ook erg fijn en later hebben ze ook vooral prima albums gemaakt. Toch vind ik dat het na 'Higher' allemaal een beetje oppervlakkig is geworden. Die plaat was al iets meer pop/rock song-gericht, maar wel origineel, de albums erna zijn het toch niet helemaal en zo ook deze nieuwste vind ik wederom prima, niks mis mee, maar ook zeker niet bijzonder en komt voor mij niet in de buurt van de beginjaren.

De Canadese rockband Harem Scarem viert zijn 30 jarig jubileum met een nieuw album, nummer 14 in carrière, “UNITED”. De band met zanger Harry Hess werd in 1987 in Toronto Canada opgericht en bracht in 1991 het titelloze debuut “HAREM SCAREM” uit. De jaren daarna had de band, net zoals veel soortgenoten, te maken met de tanende interesse in melodieuze rock, vanwege de opkomst van de grunge. De bleven echter wel albums maken, gingen op een gegeven moment uit elkaar, kwamen weer bij elkaar en nu ligt nummertje 14 dan in de winkels. “UNITED” laat in 11 songs horen hoe melodieuze rock/aor gemaakt dient te worden. Compacte songs, goed gezongen, sterkte melodieën, sterke hooks en op zijn tijd een niet te versmaden solo. Als er dan ook nog heerlijke koortjes te horen zijn, dan heb je te maken met een topalbum. “UNITED” is dat, zonder dat het een groot verkoop succes zal worden. Daarvoor is deze muziekstijl te onbekend bij het grote publiek, terwijl het wel degelijk ingrediënten heeft die voor succes zouden kunnen zorgen. Voor de liefhebbers is dit een “must-have” en met airplay bij de landelijke radiostations zou er zelfs een hit vanaf kunnen komen, maar dat zal wel niet gebeuren.

Sterk album van de Canadezen!

Heerlijk voor in de auto. De positieve energie spat ervan af. Bij No Regrets moet ik aan Def Leppard denken. Dat is geenszins verkeerd. De mannen weten na al die jaren natuurlijk wel hoe ze een lekkere rocksong moeten componeren, maar het knappe is dat het nergens klinkt alsof ze op de automatische piloot aan het spelen zijn. Het speelplezier bezorgt mij regelmatig een glimlach.

Absoluut een topalbum ja.