Apse - Spirit (2006)

Postrock.............niet mijn ding..............en vervolgens liet ik het maar weer liggen.
Toch bleef het ietwat knagen: want er zijn post-rock dingen die ik wel kan waarderen en hoorde ik in de gauwigheid niet heel spannende dingen voorbij komen?

Jazeker! Lang draaien en het komt naar boven uit de donkere diepten. Want hier hoor ik soms wat Sigur Rós en (niet lachen) het sfeertje van Dead Can Dance.
Anderen zullen vast en zeker grote post-rock namen horen die ik maar zo zo vind, maar dat maakt hier niet uit.
Dit vind ik bezwerend, spannend en broeierig en bovenal: het klinkt heel fris. Alsof er een nieuwe richting ontdekt is, een richting die mij heel erg bevalt.
Dit gaat nog vele draaibeurten krijgen om alles goed te kunnen laten inwerken.
Apse: een nieuwe naam voor mij om in de gaten te gaan houden.

Post rock niet je ding? Het lijkt wel dat je andere platen gewoon niet de kans geeft. Sigur Ros staat op 3 in je top 10 en een plaat van een obscure band als Apse klinkt duidelijk goed in je oren.

Ik zou zeggen dat dit juist wel je ding is maar je beseft het nog niet

Dacht het niet! Kijk mijn stemmen er maar op na. Slint vind ik 3 keer niks. Explosions in the Sky hooguit wel aardig en bij andere bands ben ik al snel afgehaakt. En ik geef ze genoeg de kans (geloof me: ik heb het vaak gedraaid, maar het pakt me niet echt).
Daarbij wil ik Sigur Ros dus mooi niet rekenen tot postrock bands als b.v. Slint (alhoewel ze wel vaak in die rijtjes genoemd worden).
Sigur Ros is mijn ding. Dit Apse bevalt me goed. Maar dat staat verder redelijk op zichzelf.

Best lekkere muziek dit. Amerikaans post-rock, het heeft een heel donker geluid deze muziek. De goeie baspartijen en aanzwellende drums zorgen voor die donkere sfeer. De min of meer onverstaanbare zang, gebruik van elektronisch geluid en typisch post-rock gitaarwerk zorgen voor een goed vol geluid.
Het album bevat gewoon acht goede tracks met kop en staart. Vooral Shade of the Moor en The Crowned vond ik erg lekker klinken.
Deze band heeft een geluid dat prima in het rijtje Sigur Ros, GYBE, etc past, maar het heeft tegelijkertijd ook iets heel eigens

Voorlopig 3,5* , maar dat zal nog wel hoger worden.

vreselijk fijne plaat!!!!
weet het genre ook weer een compleet eigen invuling te geven.
donkere spannende sfeer die voor mij heel beeldend werkt.

lekker duister, en niet ontoegankelijk.
de heren (dames?) hebben ook geen profiel, da's meestal een pro

ik zou ze graag eens achter een gordijn zien optreden.

kent iemand hier trouwens neon rome? uit '86 of zo ... canadees ...daar zit het dicht tegenaan.

nooit op CD heruitgebracht

Dit mag je zeker niet missen voor degene die naar pukkelpop gaan!

deze toch maar weer eens omhooggeschopt, omdat het eigenlijk een heel bizondere release is

Ik lees dat dit wordt gezien als post-rock (een andere release van Apse draait ook in de post-rock-albums KO) maar eerlijk gezegd begrijp ik dat niet. Post-rock, dat associeer ik toch over het algemeen met spartaans en sober, waar dit juist een behóórlijk weldadige plaat is.

Diep roffelende drums, mantra's gedrenkt in een kathedraal van galm, ook veel tribal ritmes, gemanipuleerde nauwelijks verstaanbare zang (vaak fluister) en heel veel sfeer. Het gaat hier ook duidelijk veel meer om het neerzetten van die sfeer (en dan wel eentje met dikke mist) en veel minder om instrumentbeheersing dan wel songschrijven (niet dat men die twee niet beheerst, maar het is ondergeschikt)

Ik moet bij deze plaat beurtelings denken aan The God Machine en The Virgin Prunes, en als het goed is zijn met deze verwijzingen talloze mume'rs getipt.

En dank voor de tip dix! Wat een lekkere plaat is dit man! Ik weet nu al dat ie niet onder de 4 kan scoren na twee keer luisteren pas. Erg lange nummers, maar alltheway lekker trippig en gruizig. En inderdaad fijne tribal invloeden.. het lijkt wel een beetje op een soort Neurosis meets Arcade Fire meets Arcana ofzoiets.. behoorlijk goth eigenlijk, maar tegerlijkertijd ook wel rauw en indie. Prima geluid, dit moet je knalhard draaien of met je vette headphones stel ik me zo voor, terwijl je niet te zware machines bedient Maar inderdaad een weldaad van geluid en donkere spiralen. Het enige wat me soms een beetje stoort is de zanger hier. Doet erg aan Arcade Fire denken soms en past hier eigenlijk wat minder bij. Sommige nummers had ik zelfs liever zonder enige zang gehoord. Maargoed, misschien went dat wel. Tijdje terug sinds ik zo'n prima rockrelease heb gehoord, beter dan het gros dat uitkomt. Ben benieuwd naar hun andere plaat geworden.

goed om te horen dat ie goed valt.
de zang is inderdaad voor mij het halve minpuntje, maar gelukkig kent de zanger z'n beperkingen en zit ie nooit ver voorin de mix.
die andere (ep) is wat rauwer, schetsmatiger.

Ik kende deze band nog niet, van de week voor het eerst Spirit gehoord en sindsdien luister ik ff niks anders meer. Deze heren brengen betoverende sfeervolle postrock achtige muziek die ook echt een eigen sound weet te creeen. Ik ben echt behoorlijk onder de indruk van dit cdtje, de self-titled moet ik nog even checken.

Wat aERodynamIC al zei, het klinkt alsof er een nieuwe richting ontdekt is, een richting die mij heel erg bevalt.

De wazige zang past overigens gewoon perfect in het algehele sfeerbeeld!

Hele mooie donkere sferische muziek. Lekker dreigend en dromerig.

Halfje erbij, het volle pond. Schitterende muziek.

Bedankt dix !

Post Rock op z'n best.
Prachtige dromerige en soms loeiharde gitaren.
Briljant gewoon.

Interessant.....een kruisbestuiving tussen post-rock en post-punk.

Dit heeft volgens mij weinig met post-rock te maken. Zoals aERodynamIC al zei heeft iets weg van zowel Dead Can Dance & Sigur Rós, maar kan er naar mijn mening niet echt iets boeiends van maken.

Post-rock associeer ik met spanningsopbouw, waar hier nauwelijks sprake van is. Ik zou deze muziek meer aanraden aan mensen die van Shoegaze houden.

Liefhebbers van Cocteau Twins, My Bloody Valentine en Slowdive zullen dit wel waarderen. Mij beviel het wat minder

En het uitgsponnen karakter dan? Is dat ook niet een post-rock element? Bovendien zit er wel degelijk een behoorlijke spanningsopbouw in, maar dan met minder dynamiek dan bij bijv. Explosions in the Sky.

Er schijnt vandaag of morgen een opvolger van Spirit aan te komen ....

'Uitgesponnen karakter' is volgens mij net zo goed van toepassing op shoegaze. De spanningsopbouw werkte niet zo bij mij denk ik. Nog wat vaker proberen dan...

Maar het is natuurlijk voor iedereen persoonlijk hoe je muziek in een bepaald 'hokje' stopt (en in principe zijn hokjes natuurlijk nutteloos ).

De mens denkt in hokjes dus eigenlijk is het heel natuurlijk dat wel te doen Maar als ik serieus ben zou ik zonder hokjes een heleboel mooie muziek nooit ontdekt hebben.

Dit album vind ik zeer moeilijk te beoordelen. Het heeft iets van een donkere fantasyfilm sfeer weg. Hoewel ik vaak nummers in de shuffle luister is dit album het allerbest in zijn gehel. De nummers afzonderlijk zijn niet de beste composities maar ademen een zeer aparte sfeer uit die ik totnutoe nergens mee kan vergelijken. Ik moet bekennen dat ik hem wel niet vaak opzet, maar op zijn tijd is hij geweldig!

APSE is een vreemde band die je het gevoel geeft deel te nemen aan één of andere duistere ceremonie. Post-Rock met hees fluisterend onverstaanbaar gezang die klinkt alsof het genre dit altijd gehad heeft.

From the North zet gelijk zwaar in, beheerst word de melodie ingezet dat klinkt als "lalalala" verdronken in een zwarte duistere substantie. Tekst word gezongen, moeilijk verstaanbaar, open voor interpretatie. Maak maar je eigen verhaal. Het stuk dreunt door en komt tot stilstand, ze zijn opgewarmd.

De regen valt met bakken naar beneden en de lijn word doorgezet. Het "lalalala" word "laaalaalaaalaa". Slomer en dreigender, alsof ze een klein kind naar zich toe lokken. Legions klinkt als het maken van, inderdaad: een legioen. En als die is gemaakt gaan ze zingend op oorlogspad, begeleid door heftige scheurende muziek. Het legioen groeit en groeit, brengen duistere Poëzie aan de man. Poëzie die op een gotische manier uitgeschreeuwt word. Met een schok staan ze stil.

Misschien om de koers te bepalen. Want met Shade of the Moor gaan ze gewoon dreunend verder. Onverstoorbaar en krachtig stormen ze over velden waar verschrikkelijke dingen zijn gebeurd. Natuurlijk met de duiveltjes op de schouder die schel en hees zingen. Ben nu al benieuwd naar de veldslag....

En ja hoor,, in (Transition) spotten ze een ander legioen. The Crowned genaamd. Het tempo word opgevoerd en ze stormen erop af! Moedig en vastberaden zingen ze de tegenstanders toe. Waarna al snel de eerste neergaan, een epische veldslag volgt. Dit winnen ze makkelijk, de pracht en praal spat er vanaf. Een eitje.

In Wind Through the Walls eren ze hun goden. Er worden offers gemaakt, gekleurde rook vult de hemel, iedereen veegt de smerigheid van de wapens af. Het was slechts één van de velen legioenen, de nacht is nog jong.

In de verte doemen de Blackwood Gates op, tijd voor infiltratie... Ze sluipen richting de muren en schakelen de wachters uit. Niemand word gesnapt er is hier sprake van totale controle en beheerst samenspel. In grote hallen maken ze de tegenstanders bang met gefluister. Angst maakt je zwak, er word al snel weer toegeslagen. Blackwood Gates word leeg achtergelaten. De stemmen van APSE galmen over jaren nog door de ruimtes.

Earth Covers Us... Het legioen viert een duister feest. Er word gedanst, geslagen op vaten en gezongen. De zang is onheilspellend en brengt een belofte. Die belofte blijkt een nog groter feest te zijn. Een electromagnetische deken slaat zich over hun heen, even helemaal weg van de strijd...

Spirit brengt ons een nieuwe dag in een wereld waar nooit het daglicht schijnt. De opkomst van een vergiftigde zon, de wind blaast zwarte stofwolken over het land. Het legioen gaat weer op pad, dit keer met een trommelaar voorop, komt er ooit een einde? In de verte doemen vlammen zo hoog als wolkenkrabbers op. Zelfs de grootste held krijgt het nu wel moeilijk. Het word warmer en warmer. Kleding vat vlam terwijl ze in de vlammenzee trekken. Met gezang hopen ze de omgeving te kunnen overwinnen, hun wilskracht zal sterker zijn dan het vuur. Een mentale strijd volgt, de sirenen van het vuur tegen wilskracht. Sommige gaan al neer door de hitte... Een kleine groep stormt naar voren en probeert erdoorheen te komen.. De pijn is ondraaglijk en snijdt door alles heen. Kruipend proberen ze vooruit te komen maar de vlammenzee slokt ze op... Een duistere wereld blijft sterk achter.

Prachtige verhalende Post-Rock!

*4,0

Waw, een post-rock plaat die écht weet te boeien! Moet geleden zijn van mijn ontdekking van 'Labradford' dat ik er nog zo eentje tegenkwam.. maar wie zoekt, die vindt!

Heerlijk tribaal, obscuur, cult-achtig - en wat een spanningsbogen worden hier opgebouwd. De volle 52 minuten zat ik op het puntje van mijn stoel..
Apse zet het genre helemaal naar haar hand, en creëert hier iets volstrekt unieks. Lijkt mij overigens een beetje de voorloper van These New Puritans.

Voor de liefhebbers van dit album. Luister eens naar het nieuwe project van voormalig Apse-leden: Eraas.

Eraas - Trinity


Wat strakker en kaler dan 'Spirit', meer post-punk.

Gratis, legale download: hier.