Elder - Reflections of a Floating World (2017)

Hier kijk ik zo naar uit. Voorganger Lore was een grote eye-opener voor me. Geen pure stonerdoom of iets dergelijks, wel lekker gevarieerd. Heerlijke riffs, ruimte voor melodie en precisie zonder de ruigte achterwege te laten.

Blij dat ik ze live zal zien op het allereerste concert van hun tournee op Stoned From The Underground in Duitsland half juli (voor de geïnteresseerden, check zeker de line-up). En daarna nog eens op Krach am Bach drie weken later

Meer psychedelische solo's, meer prog met plotseling opduikende theremin, banjo etc. Best wel wat postrock-achtige rustmomenten, maar hier voelen ze logischer dan op Lore. De band is zowel zwaarder als lichter gaan klinken, moeilijk uit te leggen. Nog steeds tof spul.

Wow, ik heb enkel Blind eens goed gehoord en dat blies me al omver. In de lijn van Lore op het eerste gehoor, maar ik geloof dat ik hier nog luisterbeurt na luisterbeurt veel plezier aan zal beleven. Ik zie ze 2 keer op 3 weken deze zomer: Stoned from the Underground en Krach am Bach, 2 festivalletjes in Duitsland! En wie weet nog Desertfest in oktober, haha!

Wat een geweldig album, briljant.

Deze plaat klinkt alsof Mastodon, Rush en The Allman Brothers Band samen zouden gaan jammen. Alles gaat ontzettend losjes en vloeit heel erg lekker, het is nergens volgepropt en overgangen zijn zeer natuurlijk. Ik lees op het internet dat veel mensen Sonntag een minpunt vinden, dat vind ik juist een fantastische krautrockjam. Qua beoordeling twijfel ik nog tussen 4* of 4,5*.

Wat een geweldige plaat is dit!
Natuurlijk ontdek ik deze band veel te laat, maar alsnog word ik helemaal omver geblazen door deze band.
Razend knappe nummers die ingewikkeld zijn, maar toch lekker weg luisteren en waar telkens volop spanning heerst.

Ook heel benieuwd welke richting Elder verder op gaat na deze plaat en wat er nog meer in het vat zit.

Op deze plaat valt de beroerde zang het minste op, en gaat het vooral om de muziek (en wat schreeuwerige vocalen), wat mij veel meer bevalt dan op Omens.

Op Omens overschat de zanger zichzelf. Soms is schreeuwen beter dan zingen. Goede plaat deze. Fijne stonerrock met elementen uit gewone hardrock en wat progressive rock. De overgangen zijn soepel en nergens te abrupt. Het gitaarspel (twee gitaristen) en het lekkere drumspel vallen op en alles is gebalanceerd gemixt. Een goede productie dus.

Wat een heerlijke uit je plaat gaan plaat.
Onlangs live gezien in 013 als voorprogramma van All Them Witches. Maar wat een starter, ik keek onderhand meer uit naar Elder dan ATW, toen ik meer van hen ging luisteren. Evenzo beide hebben hun eigen charme. Dit album is totale klasse.