John Mayer - The Search for Everything (2017)

"It has it's ups and downs"

Verdomd lekkere plaat. Gekocht bij het Kruidvat notabene voor 2 euro .Mayer is een vakman die heerlijke nummers maakt en naar mijn mening te ingetogen gitaar speelt. Wil hem weleens los zien gaan , al moet daar natuurlijk wel het materiaal zich voor lenen. Wie weet in de toekomst ? Deze gaat op 4 met kans op meer.

Nou ben ik meer een lp-liefhebber, anders was ik jaloers geworden......

Ik weet dat voor zijn meeste fans Continuum dé Mayer plaat is, maar voor mij is dat toch echt deze. Gemaakt naar aanleiding van de breuk met Katy Perry, en zijn het niet meestal break-ups die leiden tot het beste werk van een artiest?
Ach, misschien was het ook wel mijn eigen relatiebreuk die ervoor zorgde dat dit album zo goed binnenkwam. Maar nog steeds vind ik dit zijn beste plaat en zorgen nummers als Emoji of a Wave, Love on the Weekend, In the Blood, Never on the Day You Leave en You're Gonna Live Forever In Me iedere keer weer voor kippenvel. De vibe van die laatste overigens... had zo van de soundtrack van een Toy Story film kunnen komen.

Hoe mooi ik Born and Raised and Paradise Valley ook vind, The Search For Everything is John Mayer op zijn best!

In 2017 leek het er op dat hij snel nieuwe albums ging uitbrengen. Het.plan was alles tegelijk, maar dat mocht niet van de platenmaatschappij. Of dat waar is weet ik , maar dat is er nooit van gekomen. Er werden wel veel singles uitgebracht, maar daarna werd het stil. Benieuwd wanneer er weer een album uitkomt.

In dat geval kan ik het aanraden om de beste man eens live te aanschouwen en het liefst met Steve Jordan achter de drums en Pino Palladino op de bass. Mijn vader, die John Mayer daarvoor altijd associeerde met softe meisjesmuziek, kwam toen toch wel even terug op zijn eerdere standpunt. Zodra Mayer de akoestische gitaar neerlegt en de PRS oppakt voor het beter blueswerk is hij (wat mij betreft) een ware virtuoos die absoluut niet onder doet voor bijvoorbeeld een Stevie Ray Vaughan.

Ja, I know. Dat is een stuk fijner.

Na twee country geörienteerde albums is Mayer hier terug zoals ik hem het liefst hoor. Lekker softe rock. Wel heb ik bij hem altijd een beetje hetzelfde wat ook met Clapton heb; op een studioalbum komt het allemaal wat minder tot zijn recht dan live. Het ligt wellicht ook aan de gladde productie.

Toch valt er erg veel te genieten met In the Blood als hoogtepunt, al doen rocker Helpless en de prachtige afsluiter You're Gonna Live Forever In Me hier amper voor onder. Wel ook wat tracks die wat minder blijven hangen, maar zeker een van mijn favoriete albums van Mayer. De nummers waren live overigens ook weer een genot. Dus kom maar door met dat nieuwe album!

Het houdt niet op, weer een fijne plaat van JM. Nu ook live zien spelen, prachtig.