Carptree - Emerger (2017)

Waar de vorige albums me onmiddellijk vastgrepen, is dit nu minder het geval. Het klinkt allemaal goed, typisch carptree, maar het komt niet zo wervend over als pakweg Nymf. Misschien dat het een groeiplaat blijkt te zijn, voorlopig een dikke voldoende (twijfel tussen 3.5 en 4*)

Oei! Ik heb zojuist Carptree ontdekt en ik ben er heel blij mee. Waar menig populaire 'symfonische' of zoals je wilt 'prog' rock op den duur aan meligheid of oeverloos gefröbel dreigt onder te gaan, brengen de heren Carptree juist leven in brouwerij door overal heerlijk stevige passages in te bouwen. Daarnaast zijn de melodieën ook nog eens bovengemiddeld sterk. Van de - ook hier weer - theatrale zang moet je houden. Echter, juist vanwege de duistere 'mokerslagen' blijf ik toch gefascineerd luisteren.

*alvast plaats in kast maakt*

Bericht over de nieuwe plaat verplaatst naar Carptree

Sterke en overtuigende progrock met een vrij aparte stem en intrigerende teksten, maar de muziek is af en toe iets te massief naar mijn smaak, met arrangementen die net te vol zitten en een tamelijk dichtgemetselde produktie. Incidentele Tony Banks-achtige solo's (bijvoorbeeld op het openingsnummer en Porous) zorgen voor wat lucht, en het mooie The river is een emotioneel hoogtepunt, maar het luisterplezier dat ik bij opvolger Subimago bijna meteen had is hier na meerdere draaibeurten nog niet aanwezig, misschien omdat het allemaal teveel op elkaar lijkt en te weinig nummers er echt uitspringen.