P.O.D. - Satellite (2001)

Bij "Youth of the Nation" denk ik altijd weer dat ik een stofzuiger hoor, de buurman? Of iemand in mijn huis? O nee, het hoort bij het liedje Wel een mooi nummer trouwens ...

Domper van de eeuw voor mij, hij begind heel erg sterk met nummers al Set it off, Alive en boom maar zakt dan als een Blumpudding in elkaar tot een allerdaagse metal plaat zonder verdere uitspattingen.

Helemaal mee eens Eddie. Jammer.., maar toch een 3,5 vanwege die drie sterke nummersen omdat het overige ook niet echt slecht is trouwens

Hmmm bijna met Eddie eens... het zijn de eerste 4 nummers die cool zijn...

helemaal gelijk eerste paar nrs dan begint ie minder te worden

Wat gabberpiet en hakkuhbar waren voor hardcore, was POD voor Nu-metal. En nu was nu-metal al een genre wat niet serieus te nemen is.

Dat kinderkoortje in Youth of the nation, mijn hemel. Het is zo slecht dat ik eerst dacht dat het wel grap moest zijn. Maar toen ik de CD-hoesjes zag...

In dezelfde tijd was er toen trouwens ook een Duitse rapmetalband die een rockversie deed van Snap's The Power, dat was wel een goede tweede qua slechtheid

wasbeer heeft helemaal gelijk, dit was echt vreselijk vies. Ik hoop dat ik het ook nooit meer hoor. Ze waren toch ook heel erg christelijk? (ook altijd behoorlijk eng)

Boom en Alive, wat en vreselijk lijpe nummers zijn dat toch braakmiddel

Een van de meest lachwekkende nu-metal bands is dit

wat een rotzooi zeg

1*

Relirock is dit toch stiekum?

Vrijwel niets van ze gehoord, maar de eerste halve minuut van Youth of the Nation klinkt enorm veelbelovend; duister en gejaagd, ondergedompeld in een suburbane nachtmerrie. Of zoiets.

jup

Youth of the nation vind ik rock/hip-hop, vet nummer
Heeft wel wat van linkin park.

Waarom ik dit album ooit gekocht heb toen hij net uit was weet ik tot vandaag nog niet. Youth of the Nation is een mooi nummer maar de rest is zo erg slecht!....echt vervelend slecht gewoon, en als je ze live hebt gezien maakt de boel er niet plezanter op. Ben blij dat ik tegenwoordig niets meer van deze band hoor al zet ik Youth of the Nation zo af en toe nog wel op, maar dat is een toppertje voor de sentimentale rockers onder ons.

P.S. laat Christian Rock nooit hip worden, please!

Waarom ik dit album ooit gekocht heb toen hij net uit was weet ik tot vandaag nog niet.

Het intro van Youth Of The Nation vind ik erg mooi; strak gespeeld.
Verder height het qua zangpartijen teveel naar Nookie van Limp Bizkit.

Alleen, Boom, Alive, en Satelite gehoord, klinken erg vet. Is de rest van het album zelfde niveau als dat? of veel lager?

Ik vind persoonlijk dit album van een best hoog niveau. De gaafste nummers vind ik Set it Off, Alive, Boom, Youth of the Nation (daar heb ik zelfs de single van! ) , Satellite, The Messenjah en Masterpiece Conspiracy. Na 9 jaar blijft dit album gaaf, alleen de meer hip-hop nummers vind ik niet zo veel aan (maar dat zijn er niet zo veel). Dus ik zou zeggen: Luister het eens een keer helemaal!

Dit was 3x niks. Nu-metal voor EO-kinders. Ontdaan van alles dat muziek weet te kruiden.

Lijkt wat op een mix van Linkin Park, Limp Bizkit en Ill Nino. Youth of the Nation, Boom en natuurlijk Alive zijn toppers uit het genre 'Nu-metal' waar ik vroeger bezeten van was .

Het zal wel hip zijn om de band nu helemaal af te kraken. Destijds kwamen ze verrassend uit de hoek in de nu metal era. Ik zelf kon er prima naar luisteren, nummers als Alive, Youth Of The Nation, Boom, Sattelite en Set if Off niets mis mee voor die tijd.
Als ik de tracks nu weer eens terug hoor denk ik weer terug aan de tijd dat ik als tiener hier op stond te springen.
En serieus wat maakt het nu uit of ze christelijk zijn of niet? Wat is dat voor dooddoener, ze brengen hun muziek met een boodschap en ik heb me er echt nooit aan gestoord.
Vind overigens dat nu-metal altijd te kort wordt gedaan. Het is een trend waar iedereen maar al te graag in mee gaat omdat het kenbaar nu hoort om nu-metal kut te vinden. Maar als je er vroeger met zoveel plezier naar geluisterd hebt, waarom het dan nu haten? Niets stoers aan hoor. Je doet jezelf eigenlijk alleen maar te kort.

Het is inderdaad geen verbluffende of bijster originele plaat van P.O.D. Toch heb ik veel jeugdsentiment bij het beluisteren van een aantal nummers. Ik zit zo weer op de middelbare school met mijn discman, waarvan ik altijd hoopte dat ik mijn batterijen ver genoeg had opgeladen om nog de cd's op te zetten die ik toentertijd draaide: Limp Bizkit, KoRn, Linkin Park, Papa Roach, Lostprophets, Spineshank, System of a Down, Crazy Town en zo ook P.O.D. Muziek waar ik nu nauwelijks meer naar op zoek ben en me ook niet echt meer kan bekoren, maar door het jeugdsentiment kan ik wel genieten van het oude werk

Nog steeds een prima album wat mij betreft. De band mocht met de aanstekelijke single Alive even ruiken aan het grote succes, maar ook de overige songs zijn de moeite waard. Men weet hier precies de juiste balans te treffen tussen poppy rock en stevige nu metal. De knallende produktie van Howard Benson laat het materiaal goed tot zijn recht komen en er is flink wat afwisseling tussen de afzonderlijke songs. Jammer dat de band hierna snel weer verdween in de obscuriteit en dit niveau niet meer haalde.

Klopt, destijds was Youth of the Nation met name in de VS ook een grote hit. Dit nummer was zo mogelijk nog beter met zijn kamerbrede refrein. De 2e helft van deze schijf kakt echter wel flink in, een euvel wat wel vaker de kop op stak bij dit bandje.

Ik moet zeggen de eerste nummers zijn nog wel vermakelijk. Tot en met Satellite kan ik best waarderen. Daarna wordt het helaas een stuk minder en ik mis een beetje de samenhang. De plaat duurt ook veel en veel te lang.