menu

Waxahatchee - Out in the Storm (2017)

mijn stem
3,63 (30)
30 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Merge

  1. Never Been Wrong (3:12)
  2. 8 Ball (2:49)
  3. Silver (3:24)
  4. Recite Remorse (4:38)
  5. Sparks Fly (3:06)
  6. Brass Beam (2:42)
  7. Hear You (3:01)
  8. A Little More W (2:32)
  9. No Question (3:38)
  10. Fade (3:47)
totale tijdsduur: 32:49
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Vanaf vandaag al tijdelijk te beluisteren voor de officiële release op vrijdag

Dankzij een stream van NPR first listen

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Als ik een nummer hoor als No Question dan doet het denken aan Sinéad O'Connor zo ten tijde van The Lion and the Cobra. (1987) zowel in de stijl van het nummer als in de stem van Katie Crutchfield. Meer nummers die me daar aan doen denken..

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Waxahatchee - Out In The Storm - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Waxahatchee, het alter ego van Amerikaanse singer-songwriter Katie Crutchfield maakte met Cerulean Salt uit 2013 en Ivy Trip uit 2015 al twee jaarlijstjesplaten, maar overtreft beide platen vrij makkelijk met het werkelijk fantastische Out In The Storm.

Op haar nieuwe plaat bezingt de Amerikaanse singer-songwriter haar liefdesbreuk of eigenlijk meer de ontsnapping uit een relatie die niet goed voor haar was.

Het levert zeker geen plaat vol zielige luisterliedjes op, want Katie Crutchfield is vooral opgelucht. En boos.

In de openingstrack uit zich dat in een behoorlijk stevige rocksong en Out In The Storm bevat meer opvallend stevige songs. Deze stevige songs worden gecombineerd met intiemere luisterliedjes en vooral met heerlijk broeierige songs.

De muziek van Waxahatchee vergeleek ik in het verleden met de klassieker Exile In Guyville van Liz Phair (totaal onvergelijkbaar met haar andere platen) en met de muziek van onder andere PJ Harvey, Cat Power, Kristin Hersh, Sinéad O'Connor, Juliana Hatfield, Ani DiFranco, Courtney Barnett, Frankie Cosmos en Sleater Kinney. Het zijn allemaal namen die ook weer opduiken bij beluistering van Out In The Storm, maar Katie Crutchfield heeft op Out In The Storm toch vooral een eigen geluid.

Het is een geluid dat enorm veel kracht en urgentie uitstraalt, waardoor de plaat mij direct te pakken had. Vergeleken met Cerulean Salt en Ivy Trip heeft Out In The Storm een veel voller bandgeluid en dat bevalt me wel.

Waxahatchee imponeert op haar nieuwe plaat met een vol en bij vlagen overweldigend geluid, maar Out In The Storm klinkt door de persoonlijke teksten en de mooie stem van Katie Crutchfield ook intiem. Natuurlijk komt er de nodige persoonlijke ellende voorbij op de plaat, maar Waxahatchee komt vooral sterker uit de relatie die achter haar ligt.

Out In The Storm werd geproduceerd door de gelouterde John Agnello, die alles en iedereen tussen Dinosaur Jr. en Sonic Youth en tussen Cyndi Lauper en de Drive-By Truckers produceerde. Agnello heeft de nieuwe plaat van Waxahatchee voorzien van een tijdloos rockgeluid met flarden noiserock, maar heeft Out In The Storm ook voorzien van een broeierig geluid dat de perfecte basis vormt voor de persoonlijke songs van Katie Crutchfield.

Het bandgeluid op de plaat krijgt mede vorm door bijdragen van Sleater Kinney tour gitarist Katie Harkin en zus Allison, die aan het begin van het jaar ook al een breakup-plaat afleverde. Het zorgt er allemaal voor dat Katie Crutchfield zich comfortabel voelt en de kans krijgt om op Out In The Storm tot grote hoogten te stijgen.

De stevigere songs op de plaat komen aan als de spreekwoordelijke mokerslag, de broeierige songs grijpen je genadeloos bij de strot, terwijl de wat meer ingetogen songs op de plaat zorgen voor het kippenvel en de diepe bewondering voor de muziek van Waxahatchee.

Ik had Katie Crutchfield door haar vorige twee platen al heel hoog zitten, maar Out In The Storm heeft mijn stoutste verwachtingen overtroffen en is een mooi, krachtig en bijzonder muzikaal statement. Probeer overigens de luxe editie van de plaat te pakken te krijgen, want hierop komen alle songs ook nog eens in een ruwe demo vorm voorbij. Erwin Zijleman

4,0
Waxahatchee maakt hier makkelijker een verbinding met de luisteraar omdat ze zo zelfverzekerd, recht-door-zee en doelgericht uit de hoek komt. Anders gezegd, ik vond haar muziek altijd vol twijfel zitten, maar niet het soort twijfel dat begrijpelijk werd voor mij als luisteraar. Daardoor klonk het sneller zeurderig en neerslachtig zonder dat daar een reden voor viel aan te wijzen? klinkt dat logisch? Dat verpakte ze dan ook nog eens in hippe folk pop die mij niet zo lag.

Die reden voor twijfel was er blijkbaar wel, want in alles op dit album klinkt door dat Crutchfield zich hier boos realiseert dat ze jarenlang haar persoonlijkheid en individualiteit wegcijferde voor een ander, voornamelijk haar vriend. Been there, done that....fuck that shit en meer van dat soort...dit album straalt uit dat ze zichzelf gevonden heeft. Nu klinkt de muziek mij ook gelijk meer zelfverzekerd en oprecht in de oren. Dit alles verpakt in pop-punk die vaak meer doet denken aan Swearin', de (voormalig?) band van haar zus Allison, die hier ook op meespeelt. Om het af te maken klinkt de productie hier zowel glad als rauw. Moeilijk uit te leggen, maar voor hen die bekend zijn met het werk van John Agnello (deed ook The Thermals, Sonic Youth en Dinosaur Jr.) zij snappen wat ik bedoel.

Ben hier dus wel blij mee, na jaren gedacht te hebben dat het aan mij lag toen ik de "hype" niet snapte. haha.

avatar van Lura
Van dit album is ook een uitgebreide versie.

4,0
Zoiets heb ik gehoord ja (demo's toch?), maar dat was mijn fysieke promo in ieder geval niet, anders had ik die tracks ook wel besproken. Helaas, maar ach.

Zie via Merge dat het enkel gaat om een tijdelijk gelimiteerde LP editie. Een beetje een stomme actie, mja...

avatar van Lura
Inderdaad allemaal demo's.

avatar van Slowgaze
3,5
Ik hoor hier trouwens opvallende overeenkomsten met de Taylor Swift van pakweg haar eerste drie platen, of ligt dat aan mij?

3,5
Fijn optreden van Waxahatchee in Bitterzoet afgelopen zondag, waarbij bandlid en zus Alison ook het voorprogramma verzorgde en bewees de meer muzikale van de twee te zijn.

Deze plaat is niks mee. Het doet erg nineties aan, wat voor mij persoonlijk een aanbeveling is. Denk aan Belly, Sleater Kinney, Tracy Bonham. Meiden die (nog) rockten zeg maar.
Ik twijfel een beetje tussen 3,5 en 4 sterren vanwege een vleugje gebrek aan onderscheidenheid maar vooruit, voordeel van de twijfel vanwege de goede live performance: ****

avatar van Gretz
Slowgaze schreef:
Ik hoor hier trouwens opvallende overeenkomsten met de Taylor Swift van pakweg haar eerste drie platen, of ligt dat aan mij?

Ik hoor het nog niet echt terug, maar ik moet de platen binnenkort noG een paar keer herbeluisteren.

avatar van Choconas
4,0
galleryplay schreef:
Fijn optreden van Waxahatchee in Bitterzoet afgelopen zondag, waarbij bandlid en zus Alison ook het voorprogramma verzorgde en bewees de meer muzikale van de twee te zijn.

Alison in het voorprogramma heb ik (helaas) aan me voorbij laten gaan. Wat bedoel je precies met 'meer muzikale"?

Ik heb naar aanleiding van het sterke optreden van Waxahatchee in Bitterzoet ook dit album aangeschaft en dat bevalt me zeer. Ook ik heb een zwak voor rock uit de jaren negentig en dat gecombineerd met een goede stem en sterke liedjes maakt het een aangename plaat.

3,5
Choconas schreef:
(quote)

Alison in het voorprogramma heb ik (helaas) aan me voorbij laten gaan. Wat bedoel je precies met 'meer muzikale"?


Alison leek me iets toonvaster zingen, lijkt me een betere gitaarspeler, en toverde leuke deuntjes uit haar keyboard. Bovendien zit het met haar song schrijversschap getuige haar soloplaat "Tourist in This Town" ook wel goed. Katy laat zich meer begeleiden waar Alison toch wel de band draagt, maar dus ook solo prima voor de dag komt.

Het is maar een indruk he?

avatar van Choconas
4,0
Goed, duidelijk verhaal. Misschien moet ik die soloplaat van Alison ook maar eens gaan luisteren.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:43 uur

geplaatst: vandaag om 12:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.