Miss May I - Shadows Inside (2017)

Het vorige album, Deathless uit 2015, was uitstekend, maar hier gaat de amerikaanse metalcore-band toch sporadisch de mist in. Het openende titelnummer is in ieder geval geweldig en doet een woest en vooral bruut album vermoeden. De luisteraar wordt echter op het verkeerde been gezet en het blijkt al snel dat de bandleden de afgelopen tijd teveel naar Linkin Park hebben geluisterd. Hakkende gitaarriffs en ruige grunts worden dus weer eens afgewisseld door zoete refreintjes en een overdaad aan melodie, waardoor de plaat zich uiteindelijk niet weet te onderscheiden, ondanks het overduidelijke vakmanschap. Jammer. Men was net zo goed bezig!