Jesu / Sun Kil Moon - 30 Seconds to the Decline of Planet Earth (2017)

Net binnen en heel erg benieuwd ernaar, de vorige was stiekem toch heel aangenaam... He's Bad is alvast heel sterk (e steek onder water naar MJ), terwijl The Greatest Conversation... 1 van de sterkere Kozelek nummers is van de laatste jaren.... 77 minuten is natuurlijk terug een lange rit

Totale Kozelek overkill wel tegenwoordig - toch zijn The Greatest Conversation... en Bombs gewoon weer vrolijk 2 meesterwerken.

Steeds meer is het bij Sun Kil Moon zaak om zelf de krenten uit de pap te vissen - maar daarmee kun je wel ongeveer elke 2-3 jaar een 5* album compileren. Dit zal, vooral door de hoogtepunten, toch ook wel weer op 4* afstevenen, al is het - zeker met het zelfs voor Kozelek-begrippen belachelijk lange Wheat Bread - af en toe niets minder dan doorbijten.

Op de een of andere manier vind ik Mark Kozelek beter te pruimen als hij met andere muzikanten samenwerkt. Zijn solowerk of met Sun Kil Moon alleen spreken me, tot nu toe, wat minder aan. Ik vond zijn album vorig jaar met Ben Boyne en Jim White erg, erg goed. Ook dit album, met Jesu, vind ik weer erg sterk. De manier waarop zijn dagboekachtige teksten samengaan met zeer sfeervolle muziek is erg sterk. Dit album staat toch alweer een paar weken bijna op repeat.

Al bekend met deze? Ook goed te pruimen.

Nee, die ken ik nog niet. Die gaat op het lijstje. Dank voor de tip!

Eigenlijk vind ik Sun Kil Moon/Mark Kozelek niet echt interessant meer de laatste jaren. Na het fantastische Benji (2014) is het imo bergafwaarts gegaan met de beste man. Z'n samenwerking met The Album Leaf en die met Desertshore (beide 2013) vond en vind ik erg goed, maar wat hij hier weer laat horen met z'n verhalende dagboek-praatzangstijl, daar krijg ik echt kromme tenen van. Dat gewauwel in Wheat Bread over wat zij zei en wat hij dan weer terug zei, etc, etc. Erg vermoeiend. De soms mooie inbreng van Jesu kan het verder echt niet meer redden.