Rob de Nijs - Het Beste Van (2001)
mijn stem
3 stemmen
Nederland
Pop
Label: Mercury
-
Banger Hart (4:35)
-
Open Einde (4:51)
-
Alles Wat Ademt (3:47)
-
De Donder Rolt (3:28)
-
Johnny Soldaat (3:43)
-
Meer Liefde Dan Geduld (3:41)
-
Ontmoeting (4:29)
-
Dat Is Alles (4:09)
-
Zonder Jou (2:40)
-
Zondag (3:02)
-
Gisterenavond (3:56)
-
Kleine Man (4:20)
-
Lucinde (3:42)
-
Seizoenen (4:15)
-
Bier Is Bitter (2:57)
-
Ik Laat Je Vrij (3:58)
-
Het Werd Zomer (4:08)
-
Zet een Kaars voor Je Raam (3:25)
-
Jan Klaassen de Trompetter (3:12)
-
Tegen Beter Weten In (3:26)
-
Malle Babbe (4:15)
-
Dag Zuster Ursula (2:30)
-
De Zwemmer (4:09)
-
Geen Woord van Liefde (3:50)
-
Zaterdagavondshow (2:53)
-
Fanny (Ik Mis Je) (2:39)
-
Side by Side (2:27)
-
New Old Fashioned Way (2:57)
met Rita Reys
-
Ik Zoek een Meisje (Jongen) Te Trouwen (2:59)
-
De Graaf van Monte Carlo (2:49)
-
Het Meisje Dat Niet Kan Vergeten (3:10)
-
Jong en Verliefd (2:24)
-
Ik Droom de Hele Dag van Jou (2:01)
-
Liefste (Ik Schrijf Je een Brief) (2:54)
-
Loop Naar de Maan (2:33)
-
Voor Sonja Doe Ik Alles (2:14)
-
Anna Paulowna (3:25)
-
Hé Mama (1:59)
-
Trees (2:11)
-
Ritme van de Regen (2:29)
0
geplaatst: 10 oktober 2018, 10:53 uur
Ik heb deze bij de kringloop meegepakt omdat ik het toch wel een aardige aanvulling vond op de enige verzamelaar die ik van Rob de Nijs in huis heb. Die andere dubbel-cd biedt een mooi en redelijk compleet overzicht van zijn echte hitsuccessen, maar slaat de jaren zestig vrijwel volledig over.
Dat doet deze niet bepaald. Want in weerwil van de titel is dit niet bepaald 'het beste van Rob de Nijs'. Het is een release van Universal en dat geeft al aan dat de nadruk ligt op het repertoire dat hij in de jaren zeventig voor het Philips-label opnam. Enkele onmisbare titels zijn van EMI gelicenseerd, zodat die eerste CD nog een aardig overzichtsbeeld geeft.
Maar ik heb deze vooral gekocht vanwege CD2, die vanaf nummer 24 een groot aantal opnamen van Rob uit de jaren zestig bevat, waaronder tien nummers die nooit eerder (en ook niet later, volgens mij) op CD verschenen. Na zijn enige echte jaren-zestigklassieker Ritme van de regen scoorde Rob nog wel enkele kleine hits (die hier niet eens allemaal op staan), maar na zijn debuutalbum uit 1964 heeft-ie volgens mij lange tijd geen LP's meer gemaakt, omdat musical- en tv-optredens (Hamelen!) zijn aandacht opeisten.
Op basis van enig internet-onderzoek zie ik dat die tweede CD vooral vergeten singles bevat, en zelfs en aantal B-kanten daarvan, uit de jaren zestig en begin jaren zeventig, voordat hij terugkeerde aan het hitfront met Jan Klaassen de trompetter. Zo blijkt The new old fashioned way een duet met Rita Reijs, en is de Zaterdagavondshow zijn poging tot een (mislukte) comeback via de voorronden van het Eurovisie Songfestival in 1969. Tja, Lenny Kuhr won dat jaar het ES, dus zo'n schande was dat nou ook weer niet...
Het is natuurlijk wel een heel andere Rob de Nijs die we daar horen: een tieneridool uit de jaren zestig, vrij opzichtig gemodelleerd naar Engelse en Amerikaanse tegenhangers als Cliff Richard en Paul Anka. Dat betekent dus veel lieflijk en zoetgevooisd werk met van die typische jaren zestig-strijkersarrangementen. Aandoenlijk bijna, en eigenlijk niet helemaal serieus te nemen.
Toch is het voor die tijd zeker niet slecht gedaan en je kunt horen dat Rob hier al een uitstekende stem had voor een tiener. Al kan het bij lange na niet tippen aan zijn volwassen stemgeluid en het repertoire dat hij later zou zingen. Geen verzamelaar om te kopen als je maar 1 CD van Rob de Nijs in huis wilt hebben. Maar toch een mooi tijdsdocumentje, zeker voor een euro.
Dat doet deze niet bepaald. Want in weerwil van de titel is dit niet bepaald 'het beste van Rob de Nijs'. Het is een release van Universal en dat geeft al aan dat de nadruk ligt op het repertoire dat hij in de jaren zeventig voor het Philips-label opnam. Enkele onmisbare titels zijn van EMI gelicenseerd, zodat die eerste CD nog een aardig overzichtsbeeld geeft.
Maar ik heb deze vooral gekocht vanwege CD2, die vanaf nummer 24 een groot aantal opnamen van Rob uit de jaren zestig bevat, waaronder tien nummers die nooit eerder (en ook niet later, volgens mij) op CD verschenen. Na zijn enige echte jaren-zestigklassieker Ritme van de regen scoorde Rob nog wel enkele kleine hits (die hier niet eens allemaal op staan), maar na zijn debuutalbum uit 1964 heeft-ie volgens mij lange tijd geen LP's meer gemaakt, omdat musical- en tv-optredens (Hamelen!) zijn aandacht opeisten.
Op basis van enig internet-onderzoek zie ik dat die tweede CD vooral vergeten singles bevat, en zelfs en aantal B-kanten daarvan, uit de jaren zestig en begin jaren zeventig, voordat hij terugkeerde aan het hitfront met Jan Klaassen de trompetter. Zo blijkt The new old fashioned way een duet met Rita Reijs, en is de Zaterdagavondshow zijn poging tot een (mislukte) comeback via de voorronden van het Eurovisie Songfestival in 1969. Tja, Lenny Kuhr won dat jaar het ES, dus zo'n schande was dat nou ook weer niet...
Het is natuurlijk wel een heel andere Rob de Nijs die we daar horen: een tieneridool uit de jaren zestig, vrij opzichtig gemodelleerd naar Engelse en Amerikaanse tegenhangers als Cliff Richard en Paul Anka. Dat betekent dus veel lieflijk en zoetgevooisd werk met van die typische jaren zestig-strijkersarrangementen. Aandoenlijk bijna, en eigenlijk niet helemaal serieus te nemen.
Toch is het voor die tijd zeker niet slecht gedaan en je kunt horen dat Rob hier al een uitstekende stem had voor een tiener. Al kan het bij lange na niet tippen aan zijn volwassen stemgeluid en het repertoire dat hij later zou zingen. Geen verzamelaar om te kopen als je maar 1 CD van Rob de Nijs in huis wilt hebben. Maar toch een mooi tijdsdocumentje, zeker voor een euro.
* denotes required fields.
* denotes required fields.