Satellite Stories - Young Detectives (2017)
mijn stem
5 stemmen
0
geplaatst: 15 juni 2017, 21:42 uur
Nog een heel gedoe om aan dit album te komen.
Blijkbaar is downloaden het hoogst haalbare. Ik kon nog de cd bestellen, via Finland. Thuisland van de band uiteraard.
Armoede, teloorgang of juist de moderne tijd. Ik kan mij niet voorstellen, dat je niet alle opties kunt/wilt bieden als band. Per slot van rekening iedereen z'n favoriete geluidsdrager, als het maar verkoopt. Liefhebbers voor het vinyl zijn er natuurlijk ook genoeg.
Enfin, iemand heeft dit album toch sowieso al 5 sterren gegeven, dat biedt hoop. Hoe lang zou dat duren, met de boot uit Finland...
Blijkbaar is downloaden het hoogst haalbare. Ik kon nog de cd bestellen, via Finland. Thuisland van de band uiteraard.
Armoede, teloorgang of juist de moderne tijd. Ik kan mij niet voorstellen, dat je niet alle opties kunt/wilt bieden als band. Per slot van rekening iedereen z'n favoriete geluidsdrager, als het maar verkoopt. Liefhebbers voor het vinyl zijn er natuurlijk ook genoeg.
Enfin, iemand heeft dit album toch sowieso al 5 sterren gegeven, dat biedt hoop. Hoe lang zou dat duren, met de boot uit Finland...
0
geplaatst: 22 juni 2017, 21:53 uur
Leve de EU! Toch keurig dat je een album bestelt in Finland in euro's en dat het er dan ook binnen een paar dagen ligt.
Ik ben natuurlijk iemand van de oude stempel, iemand die iets in zijn handen wil hebben, vinyl, plastic als het maar iets tastbaars is van een geluidsdrager. Ze sturen het blijkbaar graag toe vanuit het moederland omdat alleen via deze wijze de cd is te krijgen. De grote vraag is (en blijft) of platenmaatschappij XYZ sowieso geen brood meer ziet in geluidsdragers als iets vanuit het verleden en dat ze alleen de kant op willen dat er alleen naar de huidige moderne middelen om muziek te luisteren wordt gegrepen.
Of dat de beperking alleen maar de Satellite Stories betreft. Dat zou wel een teken aan de wand zijn. Voor een aanstormende jonge band vind ik deze keuze in ieder geval maar vreemd.
Hoe dan ook, was de bestelling het uiteindelijk waard, is de vraag. Ik volg de band nu al vanaf het eerste album (2012), dit is het vierde album en jawel, de band is z'n wilde haren verloren.
De recente single Waiting for doet nog anders vermoeden. Maar de vermaarde gitaarsolo's zijn verdwenen, dan toch in ieder geval naar de achtergrond verdrongen. Vreemd genoeg klinken ze nog steeds wel als de Satellite Stories, maar wat er wordt gebracht zijn kant en klare songs. Goed gemaakt maar wel met een duidelijke overstap naar meer mainstream-achtige muziek.
Enigszins bedachtzaam, soms zelfs dromerig, maar in ieder geval ver weg van het geluid van de eerste twee albums. Na die eerstelingen vroeg ik mij af, welke volgende stappen de band zou nemen in de ontwikkeling. En, geïntroduceerd op het derde album, deze kant gaat het dus op.
Er valt niet te ontkennen, dat de mannen zich er niet gemakkelijk vanaf maken. Nieuwe geluiden, instrumenten worden niet geschuwd. En als zodanig zijn de composities helemaal niet slecht. Er is zelfs heel goed over nagedacht, te komen tot een smaakvol geheel.
Maar het heilige vuur van de eerste twee albums is verdwenen, de agressie, de testosteron van de opgeschoten jochies. Misschien is dat ook wel logisch, horen de dingen zo te gaan. Net zo goed als dat er ook weer albums komen waarin wordt getracht het oude geluid te doen herleven.
We wachten het af, het blijft in ieder geval boeiend ze te blijven volgen.
Ik ben natuurlijk iemand van de oude stempel, iemand die iets in zijn handen wil hebben, vinyl, plastic als het maar iets tastbaars is van een geluidsdrager. Ze sturen het blijkbaar graag toe vanuit het moederland omdat alleen via deze wijze de cd is te krijgen. De grote vraag is (en blijft) of platenmaatschappij XYZ sowieso geen brood meer ziet in geluidsdragers als iets vanuit het verleden en dat ze alleen de kant op willen dat er alleen naar de huidige moderne middelen om muziek te luisteren wordt gegrepen.
Of dat de beperking alleen maar de Satellite Stories betreft. Dat zou wel een teken aan de wand zijn. Voor een aanstormende jonge band vind ik deze keuze in ieder geval maar vreemd.
Hoe dan ook, was de bestelling het uiteindelijk waard, is de vraag. Ik volg de band nu al vanaf het eerste album (2012), dit is het vierde album en jawel, de band is z'n wilde haren verloren.
De recente single Waiting for doet nog anders vermoeden. Maar de vermaarde gitaarsolo's zijn verdwenen, dan toch in ieder geval naar de achtergrond verdrongen. Vreemd genoeg klinken ze nog steeds wel als de Satellite Stories, maar wat er wordt gebracht zijn kant en klare songs. Goed gemaakt maar wel met een duidelijke overstap naar meer mainstream-achtige muziek.
Enigszins bedachtzaam, soms zelfs dromerig, maar in ieder geval ver weg van het geluid van de eerste twee albums. Na die eerstelingen vroeg ik mij af, welke volgende stappen de band zou nemen in de ontwikkeling. En, geïntroduceerd op het derde album, deze kant gaat het dus op.
Er valt niet te ontkennen, dat de mannen zich er niet gemakkelijk vanaf maken. Nieuwe geluiden, instrumenten worden niet geschuwd. En als zodanig zijn de composities helemaal niet slecht. Er is zelfs heel goed over nagedacht, te komen tot een smaakvol geheel.
Maar het heilige vuur van de eerste twee albums is verdwenen, de agressie, de testosteron van de opgeschoten jochies. Misschien is dat ook wel logisch, horen de dingen zo te gaan. Net zo goed als dat er ook weer albums komen waarin wordt getracht het oude geluid te doen herleven.
We wachten het af, het blijft in ieder geval boeiend ze te blijven volgen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.