Georges Brassens - Par Excellence! (1980)

Een fijne dubbelaar (platen) van deze meester, waarvan nog geen enkel album op de site stond. Ik vind het lastig dit te beoordelen want ik ben hier wel mee opgegroeid. Het was een topfavoriet van mijn vader. Als je jonge tiener bent en fan van Sweet en Slade zijn dit ´weer die saaie gitaarliedjes´en als je het later hoort merk je ineens dat je het beoordeelt als ´zo moet het´en tegelijkertijd schuif je moeiteloos vele moderne zelfverklaarde singer/songwriters aan de kant als ´die kunnen er niets van´. Een deel bevooroordeeld? Vast. Ik zit er niet mee.

Dit is muziek. Melodie en tekst in een compositie. Meer dan gitaar en zang heeft dat niet nodig. Brassens is daarbij een van de weinigen die nooit enige concessie heeft gedaan aan deze formule.

Een grote meneer, George Brassens. De man maakte zovele mooie liedjes. En, nu je het zegt SQ, eigenlijk onbegrijpelijk dat hiet nog niets van op de site stond...

De meeste liedjes van Brassens ken ik via Renaud, die menigmaal ode bracht en brengt aan eener zijn grote voorbeelden: George Brassens. Hij nam zelf ook een CD op met zijn interpretatie van de songs van Brassens. Later ging ik dan naar Brassens zélf luisteren.. En inderdaad: deze man heeft geniale liedjes geschreven, of hoe eenvoud SIERT.

Er zijn genoeg generatiegenoten van de heer Brassens die anno 2009 toch beter mee kunnen komen...klinkt mij net iets té eenvoudig.

Nu ben ik het frans niet echt machtig, nog heb ik er jeugd herineringen aan. Wellicht dat dat nog scheelt.

toch voldoende.. 3*

Heerlijke plaat voor als ik weer eens in de Franse muziek stemming ben!!

Georges Brassens behoorde bij de grote 3 van het Franse chanson. De andere 2 waren Jacques Brel en Leo Ferre. De laatste had bij de latere platen zulke moeilijke teksten, dat niemand dat meer kon volgen. Jacques Brel en Georges Brassens zijn populairder gebleven. Brassens, zijn muziek klinkt eenvoudig, toch klopt dat niet helemaal. Maar het gaat bij hem wel om de teksten en die zijn zeer satirisch en humoristisch. Soms bikkel hard voor de bourgeoisie, kerk , maar ook de burgerlijkheid. Het is als je het Frans niet zo goed beheerst moeilijk om het te volgen. Gerard Wijnen heeft een groot gedeelte van de chansons in het Nederlands gezongen. In het gareel is een lp die uit is gebracht en volgens mij zijn er ook nog andere platen uitgebracht. De vertalingen en uitvoeringen zijn dicht bij het origineel gebleven.
Veel Franse artiesten hebben Georges Brassens gezongen, ik wil daarbij Maxime le Forestier noemen, die een aantal teksten van Brassens zelf op muziek heeft gezet.