Dead Cross - Dead Cross (2017)

Supergroepje met leden van oa Faith No More (Mike Patton) en Dave Lombardo (Misfits)

Dave Lombardo Misfits? Heeft in veel bands gespeeld maar Misfits is er niet 1 van volgens mij.

Jawel. Op een site zag ik dat staan. Dave Lombardo (Misfits, Slayer en Suicidal Tendencies)

Lombardo heeft tijdens de reünie met Glenn Danzig bij Misfits gespeeld.

Hier moet ik even ingrijpen hoor. Misfits heeft in 2016 aangekondigd dat Dave Lombardo mee zal doen aan de reunion-tour...prima.

Edoch het eerste wat er bij een, zichzelf respecterende, muziekliefhebber annex muziekkenner meteen te binnen moet schieten bij het horen van de naam Dave Lombardo is toch écht Slayer.

Haha je weet dus wie Dave Lombardo is. Dat is toch genoeg ? Ennuh hier moet ik ook ff ingrijpen. Tussen de haakjes staat toch echt Slayer..

Zijn dit covers? Want BELA LUGOSI'S DEAD is dat in elk geval wel een soort aftreksel van.

Zie net dat het hele album al op Youtube staat

Justin Pearson er ook bij, hoppa. Netjes.

Mag allemaal wat minder glad, maar dat vond ik bij de vorige Retox ook al. Natuurlijk hoor je ook zat Fantomas invloeden. Hmm...

Wat een kutplaat is dit zeg! Wordt vreselijk gehyped door de platenmaatschappij maar heeft niks om het lijf! Gewoon links laten liggen dit broddelwerk!

duidelijk.

Zo sterk als DeathRoo wil ik me niet uitdrukken, af en toe gebeurt er best wat aardigs op de plaat, maar het gros hangt als los zand aan elkaar.... Er komt teveel moois aan muziek uit om hier verder tijd mee te verdoen.

Hm, dit is toch wel een heel smakelijk plaatje met een drummer die op hol is en geweldige vocalen.

Zo dit plaatje krijgt overal zeer hoge cijfers. Het gemiddelde is een 8.8

Waar namen als Lombardo en Patton hoge verwachtingen scheppen worden die in de praktijk naar mijn mening absoluut niet waargemaakt. Tien nummers trekken aan je waarin de maniakale capriolen van Patton en het dynamische drumwerk van Lombardo de meeste aandacht trekken. Desalniettemin zijn de songs niet meer dan wat ideeën en uitprobeersels, nergens vormt de plaat een coherent geheel. Wellicht dat de metal puristen die van Patton's extreme uitstapjes houden dit vehikel wel kunnen appreciëren, de schoonheid ontgaat mij.

Inderdaad een samenraapsel van (leuke?) ideëen en een hoop gebrul.
Met een lullige 27 minuten kun je dit ook geen 'album' noemen, meer een EP.
Leuk geprobeerd, maar ht boeit nergens.

Jullie maken me wel heel erg benieuwd nu.

Even selectief quoten. Dit zou betekenen dat grindcore en screamo bands zelden albums maken. Moet er toch niet aan denken zeg, dit soort "noisepunk" een uur lang.

Ik ben wat milder dan de rest hier. Wat ik al dacht: de productie stoort me een beetje en zowel Patton als Pearson hebben al eens veel geïnspireerder geklonken. Het is verder wel lekker energiek en doet wat het moet doen, maar mag allemaal wat minder berekenend en rauwer.

Er zijn ook voldoende punkalbums met deze tijdsduur ; Ramones, Modern time is war etc

precies.

EDIT: Nog ff concluderen dat Church of the Motherfuckers een beetje kinderachtige onzin is. Persoonlijk denk ik dat het probeert te verwijzen naar oude Deathpunk als D.I. en Christian Death, maar dat voelt misplaatst.

Lombardo: “The album is only 28 minutes long. And the funny thing is [Slayer’s] Reign in Blood was 29 minutes. This album carries so much anger and frustration. You hear it in my drumming. It was the perfect birth of a hardcore album. It’s one of the most brutal albums I’ve ever done.”
Bron Albumreview – Dead Cross; Lombardo en Patton ballen de vuisten! | NMTH

En dan doen Ramones er nog redelijk lang over.

Nogal veel 'net niet' op dit plaatje. En ik heb het niet helemaal op Mike Patton, zo blijkt maar weer.

Klinkt weer al zo'n uit de hand gelopen hobby clubje dat zo nodig een cd moet maken.En de bekende namen zorgen alleen maar voor hooggespannen verwachtingen die uiteindelijk vaker niet als wel waar gemaakt worden.
Het eindresultaat op Dead cross valt me uiteindelijk nog alleszins mee.De combinatie van old school hardcore,metal en daar tussen nog flink wat gefreak kent best wat aardige momenten.Vooral in het begin met onder meer Idiopathic en Shillelagh weet de band nog best te overtuigen en ook de Bauhaus cover Bela Lugosi's Dead kan er mee door.Een ander pluspunt is het spelplezier dat er werkelijk vanaf spat en je de plaat doet beleven als een sneltrein die voorbij gaat.
Daar komt echter ook meteen de keerzijde van het album om de hoek kijken,want al duurt het allemaal maar een klein halfuur het wordt op een gegeven moment toch wat vermoeiend.Zeker als de krijsende vocalen weer worden opgezet.
Uiteindelijk is het met Dead cross,kort en krachtig maar ter gelijkertijd wisselvallig en op het eind zelfs behoorlijk uitputtend.

Ik neem aan dat track 5 een cover is van het legendarische nummer van Bauhaus?

Yep

Typisch MM mensen hier. Hij staat bovenaan de gemiddelde lijst. 8.1! van de grotere kritische. Hoe kan dit?

http://anydecentmusic.com

Reviewers luisteren vaker dan 1 keer naar een album

Mijn beklagover de korte duur zit hem vooral in het feit dat het ze niet lukt om iets memorabels neer te zetten. Een uur lang blijven boeien met je plaat lijkt mij lastiger dan met 27 minuten. Maargoed.

Inderdaad zijn er genoeg goede korte albums. Slayer idd en ook Deicide hebben het al eens geflikt. Maar dan goed.

Heb vooral het idee dat er hier mensen commentaar geven die bij voorbaat dit genre al kut vinden. Dan ga je nooit hoog scoren volgens mij. Beetje zelfde als dat ik de nieuwste Lil Kleine ga reviewen. Anyway, ik vind het heel erg tof maar heb meer een probleem met de productie. Het klinkt hier de hele tijd alsof er een kussen of dot watten tussen mijn koptelefoon en oren in zit. Jammer.