Garden of Shadows - Oracle Moon (2000)

Goed oldschool gothic metal album waar ik ter afwisseling nog wel de vrouwelijke zang mis voor de volledige "Beauty and the Beast" vibe. Afgezaagd wellicht, maar ik vind het album met alleen de zware mannelijke grunts ook een klein beetje eentonig op een gegeven moment.

Ik vind het juist de kracht van dit album dat die 'beauty' op andere manieren wordt belichaamd dan door een zangeres (afgezien van een gastbijdrage op 'Twilight Odyssey'). De melodieuze en evoluerende riffstructuren, de subtiele tempowisselingen en de keyboards die vanuit de achtergrond hun betoverende werking uitoefenen kanaliseren stuksgewijs een mystieke aura door de muziek. Een uniek geluid waar schoonheid en bruutheid alternerend en fuserend ten gehore worden gebracht. Desalniettemin kan ik de kritiek op de eentonigheid wel begrijpen, gelet op de speelduur van de nummers en de gelijkmatige sfeer, maar doet het voor mij geen afbreuk aan deze geweldige plaat.