Plaid - Not for Threes (1997)

Het doet me deugt dat er hier mensen zijn die m'n reacties wat kunnen voorspellen, al zit zelfs een tovenaar er soms nog naast. Al slaat hij hier wel de nagel op de kop. Dit album is een beetje beter, maar verre van goed.

"Abla Eedio" begint op zich wel degelijk, vooral wanneer de wavejes erbij komen. Aardig (en herkenbaar?) trackje dat lekker rustig voortkabbelt. "Kortisin" begint met een leuk melodietje, maar verglijdt al snel naar een vervelend gejengel. "Headspin" is ook degelijk, maar weinig meer, afgezien van die eindmelodie, die toch weer gaat irriteren. Klinkt nogal idioot. Maar niks vergeleken met "Myopia". Gaat mijn verstand te boven hoe je een album met zo'n track erop 5* kan geven. Doet denken aan een Super Mario Bros melodietje, met werkelijk debiele voice samples overgoten. 't Zijn dit soort tracks waardoor een album als dit heel wat sterren verliest. Heb op zich niks tegen happy trackjes (zie µ-Ziq), maar dan wel met enig niveau. "Lat" is op zich een leuk bruggetje, maar jammer genoeg naar de volgende kuttrack. Geinig dat je wat zanglijnen toevoegt, maar neem dan iemand met een leuke/boeiende stem . Er is een reden waarom ik nooit meer de radio opzet. "Prague Radio" is weer een stevige boost (mag ook wel). Vind ik nog wel een aangenaam nummer. Mooi melodieën en wat steviger ritmisch werk. "Fer" begint leuk, pak en beet de eerste 20 seconden, maar wordt verknalt door een afschuwelijke wave die al snel het nummer indruist. "Ladyburst" is weer een beetje beter, maar blijft weer stevige middelmaat.

"Rakimou" ... tja, zie "Extork". Slaat echt nergens op vind ik. "Ol" is een beetje beter, maar ook hier schiet de sampleset weer schromelijk tekort. Naar het einde toe gebeuren er boeiende dingen met de melodie, maar ritmisch vind ik dit dor en beproefd. Met "Lilith" betrekken ze Björk in de mix, maar ook zij kan hier voor mij geen meerwaarde brengen. Flauwe track. "Getting" is weer stevig afschuwelijk, waarna het album afgesloten wordt met "Milh". Eerste 2 minuten zijn niet boeiend, maar plots, na een album van matigheden, dips en dieptepunten, ontwikkelt zich bijna uit het niets een overheerlijke track. Duurt wat kort, want ook de uitloper boeit me niet zo, maar hier ben ik dus naar op zoek. Jammer dat ze liever wat platvloerse Hawai electronic bieden, maar dat moeten ze zelf dan weten. Blijkbaar slaat het wel aan bij de meesten.

Ook aan dit album vind ik weinig aan, al zijn er wel wat weer lichtpuntjes, met name dan de laatste track, en wat degelijke tracks in het begin. Jammer genoeg teveel middelmaat, maar dan het type middelmaat dat de aandacht op zich vestigt, niet het type middelmaat dat gewoon rustig op de achtergrond voortkabbelt. 1.5*