The Districts - Popular Manipulations (2017)

Staan vrijdag op London Calling.
Single Ordinary Day geeft een meer divers geluid dan alleen een gitaarmuur.
Stevige rock maar ook met verdieping. Kan leuk worden.

Life is het gewoon rammen, zonder enige nuance. Op z'n Amerikaans zullen we maar zeggen.
Meeste band klinken Live juist beter dan in de studio. The Districts zijn in de studio juist interessanter.

Stream beschikbaar!

Stevige Indie Rock / Rock maar gelukkig kunnen ze het wel doseren (variëren tussen hard en zacht, rustig / druk)... zelf 'taggen' ze op hun Bandcamp pagina dit als Alternative, Philly, Indie, Pop, Rock..

Klinken als een mix van Cold War Kids, Mini Mansions en ook wel wat Editors/Interpol.

De eerste 3 nummers zijn reeds uitgebracht, 2 daarvan met video.

Helaas lijken problemen met de stream van NPR want ik hoor diverse nummers meer dan eens ondanks dat er een andere titel in beeld komt. Ik zal vrijdag het album nog eens luisteren want nu heb ik de indruk dat ik niet alles heb gehoord.

Ik volg ze al een paar jaar, vind het jammer dat ze steeds meer afwijken van het oorspronkelijke geluid. Het eerste album Telephone blijft dan ook mijn favoriet, met ondermeer het prachtige Funeral Beds.

The Districts schuiven op naar een meer radio vriendelijk geluid. De scherpen kanten gaan er dan vanzelf vanaf. De vraag is of dat het luisterplezier tegenzit. mijn conclusie: indegendeel. er is juist een verdieping die maakt dat het studiogeluid meer nuances laat horen. Zag en hoorde ze aan het werk tijdens LondonCalling Daar bleek dat het life gewoon nog eendimentionaal rammen is. Het verschil tussen studio en Concert wordt daarmee wel groter. Maar ik ben fan van de genuanceerde aanpak. Een fijn album dus.

Wow. Dit album is een aangename verrassing. Gelijk bestellen op LP.

De energie komt wel erg lekker over. Alle tracks zijn geslaagd. geen een mindere er tussen.
Spijtig dat er maar weinig liefhebbers lijken te zijn.

Dat komt omdat de massa mensen hier naar overgewaardeerde bandjes luisteren zoals The War On Drugs. Meer kennen ze hier niet op dit moment.

24 september terug in Paradiso.(boven zaal) !

Past volledig in mijn straat. Hoor hier redelijk wat Interpol in, maar moet soms ook wat aan The Killers denken bij de hogere uithalen. De eerste zanglijn van het album was ik trouwens overtuigd dat ik naar de zanger van Black English (vroeger NO) (NO - El Prado (2014) - MusicMeter.nl) aan het luisteren was.