Proud - Fire Breaks the Dawn (1984)

Op het tweede gehoor wat minder enthousiast dan de eerste. Leidend in mijn positieve gevoelens bij dit album is het gitaarwerk: stevige en melodieuze riffs, duale gitaarharmonieën, voortvloeiend gecomponeerd waardoor alle secties mooi in elkaar overgaan en sterk soleerwerk. Het houdt de nummers overeind en bovenal interessant. Zelfs op de minst interessante nummers weten de gitaren de aandacht op te eisen. Daarbuitenom zijn de nummers veelal conventioneel ingekleurd en leveren de andere leden amper opvallende bijdrages. Nipt 4,0*. 'Star Fighter' en 'Star of the Masquerade' zijn mijn favorieten.