Joss Stone - Introducing... Joss Stone (2007)

“This truly me. That's why I'm calling it Introducing Joss Stone. These are my words, and this is who I am as an artist", aldus Joss Stone. Ten opzichte van haar eerste twee albums vind ik dit album wat sterker dan diens voorgangers. Hoorbaar is dat ze vooral haar eigen ding doet, en ze lijkt zich ook meer op haar gemak te voelen met dit materiaal. Net als voorganger ‘Mind, body & soul’ zijn ook hier meerdere genres te horen. Het is voornamelijk soul, al zijn invloeden van funk en hiphop ook duidelijk te bespeuren. De fusie van deze genres is naar mijn idee bijzonder subtiel aangepakt.
De drie mooiste nummers op dit album staan gelijk achter elkaar. Dan heb ik het over het onwijs aanstekelijke ‘Tell me bout it’, ‘Tell me what we’re gonna do now’ met een fantastische guest feature van Common, en tot slot het extreem lekkere ritmische ‘Put your hands on me’. Behalve die drie knallers, staan er meer mooie nummers op, zoals bijvoorbeeld ‘Headturner’ met het bekende zinnetje What you want, baby I got it van Otis Redding’s ‘Respect’. ‘Music’ met een bijdrage van Lauryn Hill is ook een prima nummer, en het was volgens mij Lauryn’s eerste feature/zangpartij op een album sinds haar eigen debuut uit 1998. De ballad ‘What were we thinking’ is ook één van de hoogtepunten op het album, en een andere ballad, ‘Bruised but not broken’ (geschreven door Diane Warren) behoort tevens tot zo’n memorabel moment op dit album. De laidback maar tegelijkertijd funky ‘Arms of my baby’ en ‘Bad habit’ zijn nog zulke hoogtepunten op deze -toch al erg goede- plaat.
Een prima door Raphael Saadiq geproduceerd album, waarbij de vocale kwaliteiten van Joss wederom optimaal tot een hoogtepunt worden gebracht. Geen enkel nummer is misplaatst, en de saamhorigheid van het album is gewoonweg prima. De instrumentatie op dit album lijkt overigens ook een stuk voller te zijn dan op haar vorige album. Na al die tijd is dit album mij nog geen seconde gaan vervelen. Prachtig album uit de Joss Stone-catalogus (maar dat geldt eigenlijk voor al haar albums)!

Waar ik op "The Soul Sessions" gegrepen werd door de stem van Joss Stone, word ik op "Introducing… Joss Stone" alleen maar afgeleid door het overgeproduceerde geluid. Het ligt er allemaal veel te dik bovenop, het klinkt gemaakt, ik heb nergens het gevoel dat ik mevrouw Stone geloof op deze plaat. Ze heeft al bewezen dat ze al die tierelantijntjes niet nodig heeft. Als ze zich gewoon richt op die rauwe soul komt ze veel geloofwaardiger over in plaats van hip te willen klinken op "Introducing… Joss Stone". Gemiste kans!

Dit is en blijft een geweldige plaat! En wat een topsound heeft deze meid, al haar cd's stuk voor stuk brengen een pure emotie die echt aankomt. En daar gaat de muziek ook om. Blij dat er nog zulke artiesten zijn. Genot in het gehoor.