Intergalactic Lovers - Exhale (2017)

Between The Lines klinkt al meteen heerlijk.
Kijk enorm uit naar dit album.

Sterke eerste single. Doet wat Interpol aan. Toch al twee zeer genietbare albums gemaakt dus kijk ook wel uit naar deze.

Heb het wel beetje gehad met deze band.

Wandelplaat van vandaag. Beetje zoutloos en allemaal te braaf.
Fears is een uitschieter naar boven.

Hun debuutplaat was goed, de opvolger subliem maar deze derde valt mij ook wat tegen. Nogal inspiratieloos. DjFrankie verwoordt het goed.

Dit kan je inderdaad een slappe hap noemen. Intergalactic Lovers en Lara Chedraoui konden me bij hun vorige plaat direct bekoren, maar hier doet het me niets. Ook wordt er niet echt goed gebruik gemaakt van Lara haar stem, want ik kan er allesbehalve van genieten. Jammer.

Inderdaad, kan me vooral in dat laatste vinden. Waar is die schattige stem van Lara naartoe?
Het is allemaal wat te volwassen geworden. Lara komt sinds deze plaat wat meer over als een soort diva, en dat is net hetgeen wat ik totaal niet wil. Verder lijken ook een heel pak nummers te hard op elkaar, zelfs na meerdere luisterbeurten.
Dat wil echter niet zeggen dat alles aan deze plaat slecht is. Coast to Coast is het prijsnummer (maar kan helaas niet tippen aan de toppers van voorgaande platen), en verder zijn ook nog Between the Lines, Give It Up en For the Young Ones best te pruimen. Wie weet dat het album ooit nog richting 3,5 kan springen, maar voorlopig blijf ik steken bij een stevige 3. Spijtig.

De twee singles Between the Lines en River deden me in eerste instantie niet zoveel, maar tijdens hun instore-optreden van vandaag (in De Waterput, Bergen op Zoom) kwamen ze toch best lekker uit de verf. Intergalactic Lovers is sowieso een érg fijne liveband, zelfs als Lara nauwelijks bewegingsruimte heeft zoals vandaag.
In akoestische setting en in driemansformatie (zonder drummer) speelden ze vandaag Between the Lines, River en Talk! Talk! en ook de oudjes Northern Rd. en Delay kwamen voorbij. Vooral Between the Lines vond ik heel fijn, dus misschien ga ik dit album toch eens een kans geven.

Gisteren nog maar eens live gezien. Oh, wat is River geweeeldig. De hemel live, omdat Lara obsessief op gaat in haar muziek..

Na herhaaldelijk beluisteren blijft dit album zichzelf bij mij reduceren tot achtergrondmuziek. Het album weet de aandacht niet vast te grijpen, mijn excuses aan de fans maar de stem van Lara klinkt me te eentonig en te vlak op dit album en nog erger zijn de songs te gewoontjes. Het ontbreekt gewoon aan urgentie, aan puntige songs met een hook. Met wat goede wil kan ik Coast to Coast en Talk! Talk! nog aanduiden als uitschieters maar ze staan nog steeds in de schaduw van eerder werk. Volgende keer beter! zou er dan op hun rapport komen te staan...

Waar de meeste bands na een succesvol debuut problemen hebben met de opvolger, was dat voor Intergalactic Lovers niet het geval. Little Heavy Burdens was een dijk van een tweede plaat en de verwachtingen waren dan ook hoog gespannen voor nummer 3. Ze switchten voor de derde keer in even veel albums van label en gingen ergens in het Verenigd Koninkrijk de songs voor Exhale opnemen. Openingstrack (en als ik me niet vergis ook de eerste single) Between the Lines is in ieder geval de Lovers ten voeten uit en ik denk dat daar ook een beetje het probleem zit. Ze gaan wat een andere richting uit, zeker de stem van Lara Chedraoui klinkt anders, en Between the Lines had eigenlijk niet misstaan op één van de eerste twee platen. Ik draai zelf Exhale heel wat minder dan Greetings & Salutations of Little Heavy Burdens (ik vrees zelfs dat ik het album sinds 2017 en misschien nog stukje 2018 niet meer heb gedraaid) en hoewel ik vandaag het album hoger inschat dan toen, is dit inderdaad wel de minste van de drie. Het probleem ligt hem vooral dan ook voor een stuk in de productie, want het dak gaat eraf als ze zo'n My I live spelen en ook River is dan altijd wel een hoogtepunt. Hier klinken die nummers nogal zoutloos en met weinig fut - afsluiter Let Go is een aangename uitzondering op dat vlak - in dat wat er dan nog verder overblijft. Het is me ook gewoon net iets te vaak inwisselbaar. Voor Liquid Love zijn ondertussen ook al een aantal singles uitgebracht en daarin lijken ze in deze stijl verder te gaan, met als verschil dan dat Crushing van een ongekende schoonheid is die op Exhale nergens wordt gehaald.