Unisonic - Live in Wacken (2017)

Hoewel een mens met het ouder worden inziet dat hij niet alles onder controle kan houden en zich open moet stellen voor wat op hem afkomt, kan ik iedereen nog altijd verzekeren dat ik een bloedhekel heb aan verrassingen in het echte leven. Anders is het wanneer het gaat om muziek en andere audiovisuele kunsten: daar heb ik niets liever dan positieve verrassingen, de negatieve variant blijft onwelkom.

Het gevoel is bekend: je hoort iets voor de eerste keer, en nog een keer, en nog een keer en dan ligt opeens de combinatie cd & dvd voor een heel aardige prijs in de webwinkel vriendelijk naar je te lachen en je plaatst de bestelling want het euforische gevoel van de eerste luisterbeurt blijft nazinderen bij de daaropvolgende beurten.

De cd telt 12 nummers, de dvd telt 6 nummers en voor het gemak neem ik de link op Discogs ter verdere informatie: Unisonic - Live In Wacken (CD, Album) at Discogs. Het volgende kan ik niet 100% hard maken en daarvoor verwijs ik naar Setlist.fm want er werd een beetje creatief omgegaan met de volgorde van de tracks en er ontbreekt één nummer van het optreden, namelijk Over the Rainbow: Unisonic Concert Setlist at Wacken Open Air 2016 on August 5, 2016 | setlist.fm. We Rise is hierop de bonustrack voor Japan.

Laat Vadertje Tijd toch een zekere impact hebben gehad op de fysieke présence van de twee voornaamste protagonisten, Kai Hansen en “Olleke Bolleke” Michael Kiske, dan heeft 'em absoluut geen impact gehad op hun muzikaal kunnen. Een aantal kilo's erbij hebben bitter weinig invloed gehad op die superieure stem van Kiske, hoewel hij zich duidelijker beter voelt wanneer het niet altijd meer bliksemsnel als een raket moet vooruitgaan. En toch veroorzaakt hij kippenvel bij de Helloween klassiekers A Little Time (met een stuk Victim of Changes) en March of Time, waarbij ook opvalt welk een goed op elkaar ingespeelde groep hier bezig is en waarbij de summiere doch heerlijke en humoristische interactie met het publiek voor een goed gevoel zorgt. Pure klasse in mijn ogen.

Hoogtepunten te over op een album dat van mij een heel stevige quotering krijgt, omdat het me de eerste keer deed opkijken en de volgende keren nog steeds een lach op mijn gezicht toverde. Twee van de voornaamste actoren der Power Metal beweging voelen zich als een vis het water bij Unisonic. Bij Helloween zorgden ze voor een aantal prachtalbums maar ook een aantal mindere albums. Ik hoop nog veel van Unisonic te mogen horen, daar ligt de toekomst van de heren Hansen en Kiske.