Prince - Chaos and Disorder (1996)

Altijd weer die slordigheidsfouten, ik snap dat niet hoor. Op de lp staat Zannalee vermeld als track 1 op kant b, terwijl dat track 6 op kant a is.

Het blijft lastig blijkbaar

Ja da's heel slordig..... Als 't nou een bootleg was....

Krap twee jaar na Come alweer het tweede album dat Prince nogal stiefmoederlijk de wereld instuurde, louter om sneller van zijn contract met Warner verlost te zijn. Of ja, eigenlijk is ‘doodgeboren’ nog de beste omschrijving voor deze release: behalve in Engeland kwamen er geen singles uit, en Prince weigerde ook nog eens om promo te doen. En weg was het kind, samen met het badwater.

Maar Prince is toevallig wel een popgenie natuurlijk, dus wat hij zelf ziet als ‘minder materiaal’, is nog steeds beter dan het beste van wat sommige mindere goden weten te presteren. Zelf vind ik dit album in ieder geval voortreffelijk uit de startblokken schieten met de eerste vier nummers. Ik heb er zelfs een beetje een Purple Rain light-gevoel bij: zo vlamt het titelnummer in de beste Baby I’m A Star-traditie, en dartelt Dinner With Delores door de speakers als een jaren ’90-Take Me With U.

Daarna wordt het allemaal helaas wat wisselvalliger (en door het volledige gebrek aan cohesie wordt dit niet verdoezeld), en vinden we naast nog een verborgen pareltje als Dig U Better Dead (heerlijk refrein) bijvoorbeeld ook drek als I Rock Therefore I Am, een wat mij betreft weinig geslaagde hutsepot van rock, hiphop en funk dat zo overvol zit dat het niet weet in welke richting eerst te rollen. Maar goed, da’s ook meteen het enige nummer hier dat voor mij echt door de ondergrens heen zakt.

Ik heb over deze plaat minder te melden dan gebruikelijk: het is gewoon een tof, ietwat wisselvallig plaatje, maar door de korte speelduur en de ongedwongen sfeer overheersen de positieve punten. Niet opzienbarend, maar gewoon leuk, en misschien zelfs een tikkeltje onderschat. Ach, het is natuurlijk wel logisch dat je deze niet vaak opzet als je ook naar pakweg Parade kan luisteren. Overkomt mij ook telkens.

Lekker rauw album. Weinig nummers springen er echt uit, maar het geheel vind ik fijn. Dinner with Dolores is wel lekker relaxed. Gewoon 4* waard

100% mee eens. Ben pas laat 'ingestapt' bij Prince; na het horen van een live-plaat was ik om en zag ik in wat hij in zijn mars had. Heb hem gelukkig ook nog een keer live gezien (in paradiso met 3rdeyegirl). Deze plaat doet mij wel een beetje denken aan die periode met deze setting; hoog rock and roll gehalte met gitaar prominent aanwezig. Ongecompliceerd op het eerste gehoor, maar daar doe ik het mee tekort, zitten stiekem toch wel wat mooie Prince-subtiliteiten in.