Big Big Train - The Second Brightest Star (2017)

Zo, zo, BBT is productief: vorig jaar Folklore en een live-dubbelalbum. Begin dit jaar Grimspound, en nog voordat het jaar zelfs maar halverwege is verassen ze ons met alweer een nieuw album.

Meestal gaat zo'n hoge productie hand-in-hand met een mindere kwaliteit, maar dat kan ik BBT echt niet verwijten. Qua kwaliteit liggen Folklore, Grimspound en dit album op hetzelfde niveau. Toch zijn er enkele verschillen: waar ik Folklore een tikkeltje vlak vond door eenzelfde type composities, zat er al wat meer dynamiek in de opvolger Grimspound.

The Second Brightest Star bevat 7 nieuwe nummers, waar de afwisseling veel groter is. En dat is prettig. Zo horen we meer folk, een fraaie ballad (The Passing Widow) wat luchtiger en soms zelf vrolijke instrumentals naast volwaardige BBT-nummers zoals onder andere de titelsong.
En de drie herbewerkingen van nummers van de vorige twee albums zijn niet alleen langer qua tijdsduur, maar zijn ook een beetje beter dan de originals geworden.

BBT heeft gewoon een erg sterke creatieve periode, en daar is niets mis mee. Of ja, misschien toch. Een ideetje: neem alle nummers van deze drie albums, waarbij de genoemde herbewerkingen de voorkeur krijgen boven de originals. Zet ze in een andere volgorde, door bijvoorbeeld de kortere en luchtiger folkachtige songs verspreid tussen de zwaardere nummers te zetten. Dan heb je volgens mij een fantastisch album met drie uur muziek op hoog niveau, dat ook veel meer samenhang zal hebben.

Dus eigenlijk zo'n beetje hetzelfde als ze al eerder gedaan hebben: de beide (toch al sterke) English Electric-albums herschikken in de Full Power-versie heeft deze muziek naar mijn mening naar het meesterwerk-niveau getild.