Hans Zimmer - Dunkirk (2017)

Iets waar Zimmer altijd goed in is, is het opwekken van een bepaald gevoel en Dunkirk draait volledig om dat gevoel. Het klikken van de tok wat een constant besef van tijd (en het beperkte daarvan) brengt, de pulserende dreunen die zich in de geest nestelen en de onheilspellende narige soundscapes die desolatie brengen. Alles bundelt zich in een zenuwslopend geheel. Een geheel wat perfect werkt voor de film, maar als losstaande muziek niet zo snel pakt als Inception of Interstellar (om in de Nolan sferen te blijven).

De score staat volledig in dienst van de film, zoals het hoort. Maar, zoals het hoort, is de score van Zimmer ook altijd een genot om los naar te luisteren. Het heeft wat langer geduurd maar dit is een heerlijke plaat. Enerzijds hoop ik dat er nog meer muziek is van Zimmer's zijn hand, maar anderzijds is een uur van deze zenuwslopende muziek ook wel genoeg.

Nolan en Zimmer een samenwerking die van mij wel eeuwig mag doorgaan.