Kaitlyn Aurelia Smith - The Kid (2017)

In het kader van verkenning van acts die later dit jaar Nederland bezoeken.

An Intention is uitgebracht op single. Experimenteel omschrijft ze het zelf op Bandcamp, Downtempo, Ambient, Abstract zegt Discogs en mooi voeg ik daar zelf aan toe, fijne stem heeft ze en het is goed toegankelijk.

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, vóór de officiële release volgende week vrijdag, via een stream van NPR first listen

Na de eerste beluistering is mijn indruk dat dit wel eens een soort variant op New Age muziek lijkt. Verder doet het me denken aan het album van Jenny Hval maar meer Ambient. Op NPR wordt er gesproken over India en Hindu, kan me goed voorstellen dat dit in het achterhoofd zat bij het tot stand komen. Niks mis met deze muziek en de stem van Kaitlyn Aurelia Smith bevalt, maar niet zo in mijn straatje. Misschien met de kerst eens op herhaling?

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Kaitlyn Aurelia Smith - The Kid - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Ik heb het vorig jaar echt heel vaak geprobeerd met het stevig bejubelde Ears, maar de tweede plaat van de Amerikaanse muzikante Kaitlyn Aurelia Smith kreeg me maar niet te pakken.

De elektronische muziek vol invloeden uit de ambient kabbelde weliswaar aangenaam voort, maar ging bij mij het ene oor in en het andere oor weer uit.

Misschien waren de lente en de zomer niet de juiste jaargetijden voor de muziek van de muzikante uit California, want het deze week verschenen The Kid had me wel direct bij eerste beluistering te pakken.

The Kid wijkt niet heel erg af van zijn zo geprezen voorganger. Kaitlyn Aurelia Smith maakt ook op haar nieuwe plaat weer zweverige muziek die bestaat uit flarden fluisterzachte zang, subtiele orkestraties, natuurgeluiden en vooral een enorme bak elektronica.

Het is muziek vol invloeden uit de ambient, New Wage en Oosterse mystiek, maar The Kid is zeker niet de zoveelste New Age plaat die verlichting moet brengen in deze gejaagde tijden met nieuwsstromen vol ellende. The Kid is zeker geschikt voor wegdromen, maar eist ook nadrukkelijk de aandacht op met muziek vol bijzondere details.

Liefhebbers van popliedjes met een kop en een staart zijn bij Kaitlyn Aurelia Smith aan het verkeerde adres. The Kid staat vol met tracks die zeker bij eerste beluistering lastig zijn te doorgronden en alle kanten op kunnen schieten. De plaat is soms heerlijk zweverig en bijna bezwerend, maar kan je ook op het verkeerde been zetten met tegendraadse klanken en bijpassende beats.

Kaitlyn Aurelia Smith maakt ook op haar nieuwe plaat weer elektronische muziek van de toekomst, maar heeft ook een batterij antieke synthesizers verzameld die je af en toe mee terug neemt naar de psychedelische pioniers van de elektronische muziek.

Makkelijk is het allemaal niet. The Kid kan makkelijk tegen de haren instrijken en zal voor velen een plaat zijn die vooral op de verkeerde golflengte zit of juist helemaal niet aankomt (zoals voorganger Ears bij mij). Het kan echter ook een plaat zijn die je meesleept naar een muzikaal universum dat totaal anders is dan dat op alle andere platen die deze week zijn verschenen. Voor mij valt The Kid in de laatste categorie.

Direct bij eerste beluistering was ik onder de indruk van de schoonheid van de nieuwe plaat van Kaitlyn Aurelia Smith, werd ik betoverd door de zweverige en sprookjesachtige klanken en werd ik nieuwsgierig naar alle bijzondere details op The Kid.

Zeker wanneer je de nieuwe plaat van Kaitlyn Aurelia Smith met de koptelefoon beluistert, hoor je hoe rijk en veelzijdig het geluid van de Amerikaanse muzikante is. Er gebeurt soms zoveel dat je overprikkeld zou kunnen raken, maar aan de andere kant heeft The Kid ook een zweverige en bijna rustgevende flow.

Kaitlyn Aurelia Smith heeft een vat vol tegenstrijdigheden afgeleverd, maar uiteindelijk winnen voor mij de schoonheid en het avontuur. Het zorgt er voor dat The Kid iedere keer weer anders klinkt, maar ondertussen wint de plaat maar aan schoonheid en kracht. Het kleurt allemaal prachtig bij de herfstbeelden die van buiten tot me komen, maar Kaitlyn Aurelia Smith neemt je ook mee naar een sprookjeswereld waarin je niet uitgekeken raakt. Bijzonder fascinerende plaat. Erwin Zijleman

Ik ben al een tijdje op zoek naar een ''new age''-achtige plaat die ook nog steeds zijn voeten op aarde heeft. Dat blijkt een moeilijke missie, maar met The Kid heb ik eindelijk weer zo'n plaat gevonden. Wat een analoge elektronische pracht wordt hier tentoongesteld. Warme klanktapijten en vervreemdende vocalen zijn de hoofdmoot, maar daarin schuilt zeer veel complexiteit: veel Philip Glass en Steve Reich-achtige patronen. Het is een plaat die echt vloeit als geheel en de finale van de plaat is hemels.

Weer een album dat mijn leven aan het redden is op dit moment Echt precies wat ik nodig heb