Arch Enemy - Will to Power (2017)

Zo!! Wat mij betreft is de nieuwe single "The World Is Yours" een waanzinnig voorproefje op wat de rest van het nieuwe Arch Enemy-album te bieden heeft. Op 8 september weten we meer.
Het is een typische metal-anthem zoals we dat van de band mogen verwachten. Wellicht niet verrassend, maar wel ongelooflijk vet!!
Het gitaarwerk is weer van top-niveau en Alissa White-Gluz drukt met haar snerpende grunts een overtuigende stempel op de band.

Beter en meer geïnspireerd dan voorganger War Eternal uit 2014. Zangeres Alissa White-Gluz is helemaal ingeburgerd en klinkt overtuigend binnen het afwisselende en sporadisch lekker brute songmateriaal. Ook ditmaal veel ruimte voor fraaie melodielijnen, die gelukkig nergens te zoet of te oubollig worden. Dat is in het naaste verleden wel eens anders geweest. De band is op zijn best in de woeste uptempo beukers, maar ook een semiballad als Reason To Believe mag er zeker zijn. Vet album.

Reason to believe is een prachtig nummer. Zelfs met cleane zang erin. Ik dacht dat dat niet mocht ( bij AE) van Ammot had ik ergens gelezen.

A fight I must Win met die viool partijen is mijn andere favoriet. De band scoort nog maar weinig hier op MuMe. Ik kan me ook wel voorstellen dat je na een album of 3 je wel weet wat de aardsvijand in huis heeft.

Net even een slag beter dan voorganger War Eternal, biedt Will to Power van Arch Enemy weer een lekker portie onvervalste en catchy melodieuze death metal, zoals we dat onderhand wel gewend zijn van de band.
Zoals ik al eerder berichtte: niet verrassend, maar wel ongelooflijk vet!! Meer is er niet nodig toch?
Of toch wel? Welnu, De verrassingen zitten 'm dit keer in de zangpartijen. Alissa White-Gluz laat haar snerpende grunt niet alleen over de gehele plaat schallen; dit keer zitten er ook cleane zangpartijen in verborgen en deze zijn vooral te horen tijdens "Reason to Believe". En het werkt! Sterker nog, het past er zelfs bij. Arch Enemy komt er mee weg!
Verder staan er weer de onmiskenbare meebrul-knallers op, zoals "Blood in the Water" en "The World is Yours".
Het is echter de tweede helft van de plaat die het niveau nog eventjes extra opkrikt, met toppers als het heel veel op "My Apocalypse" van Doomsday Machine lijkende "First Day in Hell", "Dreams of Retribution" en "My Shadow and I". Die laatste herbergt een heel vette middensectie.
Afsluiter "A Fight I Must Win" klinkt lekker filmisch en episch vanwege de violen die opduiken.

Concreet is Will to Power weer een tof wapenfeit waar de trouwe aanhangers van de band weer tevreden mee kunnen zijn. Ik in ieder geval wel!

Ik vind dit nog eigenlijk best wel een gave plaat. De songstructuren zijn ontzettend pop, en de melodieen ook. Soms had er zelfs zo een housebeat onder gekund, gitaren weg en dan was het trance geweest (The World is Yours).

Maar het werkt, en als het werkt dan vind ik het goed. Andere zangeres heb ik begrepen, maar ze kwijt zich prima van haar taak. En dat is melodieus grunten. Goede plaat, goede songs. Erg gelickt, positief, happy, gezellig en mijlenver van de deathmetal verwijderd.

Hoe noem je dit tegenwoordig eigenlijk?