Thirteen Senses - Contact (2007)

Voorganger The Invitation ging er in als koek bij vele Coldplay en Keane liefhebbers, en dus ook bij mij.
Het grappige was dat ik thuis niet eens de grootste liefhebber bleek te zijn, maar dat mijn ega eigenlijk veel enthousiaster over deze band was. Ik had toch een beetje iets van 'been there done that'.
We zijn inmiddels 3 jaar verder en in die tussentijd hebben we een hoop bands binnen dit genre zien en horen opereren. Ik gaf deze band dus niet echt veel kans meer, maar opener Contact lijkt een oud vuurtje toch wel wat op te kunnen doen laaien en ook de overige nummers zijn zo slecht nog niet en doen niet onder voor het debuut.
Horen we wat nieuws? Welnee, we kennen dit onderhand wel. Maar toch slaagt Thirteen Senses er in een prima opvolger te maken. Of er nog veel liefhebbers voor zijn moet dan nog blijken. Ik kan me er prima mee vermaken; gewoon een kwestie van niet te vaak uit de kast trekken. Doseren met mate dus

Nog een liefhebber

Hier nog één! ik was erg weg van het eerste album, dat mij nog steeds soms in hogere sferen kan brengen Nouja, misschien wat overdreven. ik hoop dat dit album mij net zo bevalt als The Invitation, maar ik denk dat het net als aERo wordt, dat het niet te vaak luisteren wordt... dan hoop ik dat het leuk blijft

i found myself turn on the light, i founf you turn in to stone ... you and i .....

wereldplaat!!!

Het is eerste album was meer dan aardig, ben hier erg benieuwd naar.

Even een kritisch tegengeluid:
Debuut "The Invitation" begon met een subliem duo: Into the Fire en vooral Thru the Glass behoren tot mijn persoonlijke favorieten van de afgelopen jaren. Het kruit was daarmee echter meteen volledig verschoten...
Voor de nieuwe plaat had ik de hoop dat het hoge niveau van voornoemde liedjes een heel album lang kon worden volgehouden. Mijn persoonlijke antwoord daarop is: helaas...
Opener Contact is wederom van grooste schoonheid (al sterft het lied veel te snel in schoonheid), maar alles wat daarna voorbijkomt is voor mij het muzikale equivalent van lauwe Brinta... Er had zoveel meer ingezeten als de liedjes wat heter werden opgediend... Maar da's mijn mening...

Hier kan ik het niet helemaal mee eens zijn

Contact vind ik juist wat tegenvallen. De nummers Talking to Sirens en Follow me zijn wat mij betreft de uitblinkers. Er staan wel wat meer (min of meer, natuurlijk)onverwachte composities op dit album. Zeker na de eerste paar keer luisteren, houdt dat de spanning er wel in.
Maar de echte kracht van Thirteen Senses zit helaas toch vooral in het eerste album. Maarja, zoiets overtreffen is natuurlijk vrij lastig..

Een prachtig schrijfje weer van Thirteen Senses.
Het was lang wachten (mede omdat de release date van het album was uitgesteld) maar het was zeker het wachten waard.
Persoonlijk vind ik het beter dan het eerste album waar ik de kracht een beetje voel weg ebben naar de eerste 5 tracks.
Maar bij deze cd heb ik dat helemaal niet hij blijft sterk!
En natuurlijk mensen trekken snel de vergelijking naar Keane of Coldplay maar wat ik in een engelse recensie al gelezen had :

"Een paar jaar terug stond Thirteen Sensen in het voorprogramma van Coldplay over een paar jaar Coldplay in het voorprogramma van Thirteen Senses"

Ik ben benieuwd ze kunnen nog veel progressie maken vergeet niet...de bandleden zijn de 25 nog niet gepasseerd!

Mijn toppers...eigenlijk allemaal maar als ik er 3 moet uitlichten....

Contact,A Lot Of Silence Here en Follow Me

Tot de tijd dat Coldplay in hun voorprogramma staat blijf ik hopen op een volgende, toch in zijn geheel consistente, plaat. Ze hebben het in zich!!! Interessante band!!

The Invitation zet ik nog wel regelmatig op (voor de uitstekende 1e helft), maar deze opvolger valt me voorlopig toch wel tegen. Irriteren doet het niet, maar uitblinken ook al niet (nu ja, het duo A Lot of Silence Here en Spirals misschien). We zijn nog maar 3 luisterbeurten ver dus een zeer voorlopig cijfer: 2*.

Wel een erg laag gemiddelde, ik vind hem eigenlijk net zo goed als hun vorige album.

Het eerste album van Thirteen Senses miste buskruit. Het sentimentele The Invitation was mooi, erg mooi zelfs, maar met een overschot aan droevige ballads net een beetje te lief.

De opvolger Contact brengt helaas weinig nieuws. Het beetje buskruit dat er is blijkt na een paar nummers al verschoten en daarmee strandt deze plaat op dezelfde manier als de voorganger.

Contact is geen slechte plaat, maar onder het motto 'stilstand is achteruitgang' loop ik er ook niet echt warm voor.

Het titelnummer is één van de weinige echte uitschieters (klinkt als een kruising tussen Politik van Coldplay en Atlantic van Keane) en bij de up-tempo single All That You Can Leave Behind geeft de band nog even vol gas.

Vervolgens kan ik ze alleen nog in Follow Me op een enigszins opwindende riff betrappen. Contact grossiert net als The Invitation in tragische ballades. En daar zitten best aardige liedjes tussen (Talking To Sirens, Under The Sun, Ones & Zeros) maar het is allemaal net een beetje te licht.

Het nieuwe album 'Crystal Sounds' is klaar en is compleet te beluisteren via hun site www.thirteensenses.com.

Gaat gewoon verder waar 'Contact' ophield. Lekker dus

Ondertussen is bekend gemaakt dat 'Crystal Sounds' dan eindelijk een fysieke release gaat krijgen, en uit zal komen in januari 2011, voorafgegaan door de single 'The Loneliest Star'.

Op www.thirteensenses.com is 'Crystal Sounds' compleet te beluisteren.

Prima album van Thirteen Senses. Onbegrijpelijk dat "All the love in your hands" zo weinig deed in de Engelse hitlijst.