Black Country Communion - BCCIV (2017)

In 2009 ontstond een bijzondere samenwerking tussen de muzikanten Glenn Hughes en Joe Bonamassa. Allebei populair om hun muzikale talenten en ervaringen binnen de blues en hard rock. Met de aanvulling van drummer Jason Bonham en toetsenist Derek Sherinian werd het viertal als de Black Country Communion gepresenteerd. Vanaf het eerste album uit 2010 komt hun muzikale klasse duidelijk naar voren, met zijn vieren laten ze de classic rock van bands als Led Zeppelin en Deep Purple weer tot leven komen. Na een korte onderbreking wegens de drukke solocarrière van Joe Bonamassa en het bekvechten met Hughes gingen ze in 2016 de studio in voor het werken aan hun vierde album. Onder het toeziend oog van vaste producer Kevin Shirley heeft de band weer een bijzonder fraai album in elkaar gezet.

De basis van het album ligt nog steeds in de blues en hard rock, maar de composities doen inhoudelijk veel meer genres aan. Zo wordt er met de banjo en violen in The Last Song for My Resting Place een slag gemaakt naar de folk muziek. Het album hangt tegen hoop en vrees aan, maar laat de menselijke angsten het nooit winnen van het vertrouwen. Opvullers zijn er niet op BCCIV, elk nummer is volledig uitgedacht en voorzien van klankrijk gitaargeweld. Luisterend naar Awake doen de opbouwende drumpartijen en prachtige toetspartijen zelfs een diepere complexiteit aan. De krachtige uitlatingen en de verscheidenheid aan verhalen die ze in hun nummer verwerken maken het tekstueel gezien ook een zeer interessante plaat. Van een ode aan violist Wallace Hartley, welke ten onder ging toen de Titanic zonk, tot aan The Cove, met daarin een rol voor het uitmoorden van zeldzame diersoorten. Black Country Communion bewijst met het album dat het niet langer een supergroep in wording is, maar een supergroep die tot de huidige muzikale top behoort.

4*


Afkomstig van mijn site Platendraaier