Dat vervelende geneuzel tussendoor is storend, maar ik kan me wel voorstellen dat zijn kinderen het geweldig vinden. Verder heeft het geheel een zeer aangename (soms haast ouderwetse) progrock vibe. Les' cartoonstemmetje past hierdoor wat minder, liever had ik gehad dat ze bv. een John Arch hadden ingeschakeld. Toen ik dat op YouTube opperde, werd mij verzocht niet te fucken met het Primus-universum... haha.
Deze plaat heeft dus duidelijk mindere en betere kanten, met als extra kanttekeningen dat sommige ideetjes wel erg bekend voorkomen, waardoor het cijfer ook wat blijft steken.
Een dikke seven.