Enter Shikari - The Spark (2017)

Altijd lekker. Enter Shikari!

Het album heeft zich ondertussen goed in mijn gehoor genesteld. Na het stevige The Mindsweep is dit een flinke koerswijziging, het heeft dan ook even geduurd voordat deze goed en wel beviel.

De muziek lijkt niet te passen bij de teksten. Er wordt vrij hard duidelijk gemaakt hoe slecht wij er als mensen voor staan. Zoals ze eigenlijk elk album doen. Maar waar dat de vorige keer gepaard ging met stevige muziek en een portie agressie gaat het hier gepaard met vrolijke catchy deuntjes. Er zitten nog wel wat momenten in waarbij er even tekeer gegaan wordt, al is het allemaal wel redelijk ingekaderd en beperkt.

De stijl is ook bewust, het album belichaamd het licht aan het eind van de tunnel. De hoop voor de mensheid in een steeds slechter wordende situatie. En de stijl past daar perfect bij. De agressie, angst en gekheid maken plaats voor rust en plezier. En dat contrast wordt extra versterkt door het verschil in stijl en geluid van dit album en de vorige.

Daarnaast is het ook gewoon een gevalletje publiek verbreding. Ik was ook best verbaasd dat ze in de HMH kwamen in plaats van de Melkweg. Het toont wel wat hun doelen zijn. Waarschijnlijk waren ze iets te vroeg want het concert is ondertussen verplaatst naar Paradiso, maar het zal mij niks verbazen als ze het volgend jaar niet weer opnieuw proberen. Het album klinkt er in ieder geval wel naar.