Cameron Blake - Fear Not (2017)

Die dekselse Jos is me weer te snel af.
Album is reeds hier te bestellen : Fear Not Album Pre-Order on Storenvy
Vanmorgen voor de eerste keer beluisterd, en dat was een bijzonder prettige ervaring.

Hier is de tweede single Wailing Wall te horen : Exclusive Music Premiere: “Wailing Wall” – Wonderfully Beautiful Music From Cameron Blake | HuffPost - huffingtonpost.com

Hoe mooi is dit zeg. Gelukkig zag ik het op je FB pagina voorbij komen anders had ik dit moois gemist

Oei! Heb hem nu een keer of vier beluisterd en heb tot nog toe gemengde gevoelens. Alone on the world stage plaatste ik in de categorie John Fullbright - Songs of bijvoorbeeld Jason Isbell - Southeastern. En dan heb ik het dus over de eredivisie in het roots/Americana-genre.

En dan valt deze nieuwe worp in eerste instantie tegen: zijn ambitie dwingt hem om muzikale grenzen te verkennen. Dat waardeer ik ook in hem: ik hoor dus ook tal van prima composities. En dat in de uitvoering diverse andere muzikale stromingen langskomen is niet verkeerd, maar wel erg wennen.

Nu ja, eerst nog maar vaker beluisteren voordat ik mij een definitief oordeel vorm ...

Een uiterst sfeervol album dat nog best alle kanten opgaat. Het is niet alleen maar pure melancholie, gelardeerd met strijkers. Wel waar ik op hoopte, maar misschien werkt dit nog wel beter zo. Dat gaat de tijd uitwijzen.

Hoe dan ook: dit is echt heel goed. Een uitloop met een halfje erbij is zeker mogelijk.

Ik vind 'm fantastisch! Helemaal mijn ding. Strijkers, choirs en wat een afwisseling. Ik hoor mickey newbury(wailing wall), david ackles en vele andere invloeden uit de jaren 60 en 70. Twee en half jaar heeft hij erover gedaan en dat is te horen wat n prachtige arrangementen. Deze sluipt op de valreep nog ff mijn top 10 van 2017 binnen.

Nederlandse release eind januari/begin februari op CRS.

De opener is iig al prachtig, het vervolg gevarieerd. Ben niet zo'n Americana liefhebber, maar bij Tiananmen Square is het weer raak. Zijn stem komt hier en daar een beetje in de buurt van Jeff B. (in de buurt hè, voordat ik hier van heiligschennis beticht word).

Wel weer een mooie zondagochtendontdekking op MuMe, waar ik anders nooit naar geluisterd zou hebben, dank!

Ook op vinyl toevallig?

Niet eerder heb ik van Cameron Blake gehoord, terwijl hij toch al wat muziek heeft uitgebracht. Misschien helpt zijn naam er ook niet echt bij: beetje doorsnee of lijkend op zoveel andere namen.
Rare redenering, ik weet het, maar hij viel gewoon nooit op.

Totdat ik album opener, tevens titeltrack, Fear Not hoorde. Muziek die helemaal in mijn straatje past: strijkers, melancholiek... heerlijk. Dan weet een artiest ineens op te vallen.

Het album Fear Not blijkt een warm bad waar het goed toeven is. Toch voelde ik aanvankelijk een lichte teleurstelling: het is niet alleen maar pure melancholie, piano en strijkers. Wat te denken van een flinke scheut gospel zoals op Queen Bee te horen is. Het begeleidende koor horen we vaker, maar op dit nummer in een heel andere hoedanigheid.
Dat koor speelt sowieso een grote rol in de beleving van Fear Not. Het werkt ook onderscheidend t.o.v. soortgelijke albums, die er wel degelijk zijn.

Genoeg moois op Fear Not, maar Tiananmen Square mag zeker niet ongenoemd blijven. Het doet me een beetje denken aan Billy Joel's She Always a Woman to Me. Niet echt een aanprijzing van mijn kant, want dat nummer irriteert me soms, in tegenstelling tot Tiananmen Square dat ik bloedmooi vind.

Fear Not de single kan mensen op een dwaalspoor brengen als je het album voor de eerste keer gaat beluisteren, maar meerdere draaibeurten levert het inzicht op dat het eigenlijk gewoon voortborduurt op die single en het zich weet te uiten op andere manieren. Hierdoor vormt het album toch een stevig geheel, wat op het eerste gehoor misschien niet zo lijkt.

Een juweeltje zo aan het einde van het jaar.

Wat een geweldig nummer

Dat is niet zo vreemd, hij is dirigent van een koor.

Wist ik niet. Leuke info.

Ik vind het een mooie meerwaarde die onderscheidend werkt, want zo heel bijzonder is dit nu ook weer niet t.o.v. ander werk van andere artiesten, maar het koor maakt het net even anders en spannender.

Nog wat meer aanvullende info, rechtstreeks van Cameron :

My full-time job is that I am a music director of a church. I also lead their humanitarian projects. Examples include fundraising for hurricane relief, work in our local homeless shelter, a program that tutors at risk elementary school students and more.

The cover is a painting by an artist friend of mine- Michael Schaeffer. He also plays the accordion on the record.

The timing of when I wrote these songs is a bit of a blur since it took a whole year to complete them. Many of the songs I remember writing in my head (not with a guitar in hand or piano around) while driving, doing the dishes or playing with my kids. I think this way of writing helped me hear a bigger sound and write melodies that are a bit more soaring. A couple of times I remember waking up in the middle of the night to scratch down a couple ideas or record a melody. I've learned that if I don't get up out of bed the idea will be gone forever.

Philip Seymour Hoffman is really a vignette on the late actor. I don’t really know a lot about the man’s life but the lyrics and music just seemed to fit the feeling I get whenever I watch him on the screen. Like his life, the song was meant to go on longer with a few additional verses or a bridge. Once I got to the line “I swore I heard the voice of God” I found I had said everything I needed to say and I quit writing.

Nederlandse release van Continental op cd op 2 februari.

1 van de mooiste platen die ik in tijden heb gehoord.

In 2009 debuteerde de getalenteerde Amerikaanse muzikant en orkestleider Cameron Blake met En Route, een op de pop, folk en klassieke muziek geschreven album. Inmiddels zijn we acht jaar verder en heeft Blake zowel als muzikant als in zijn persoonlijke leven het nodige meegemaakt. Van diepe dalen gedurende een bijna zenuwinzinking tijdens zijn studie viool, tot aan de piek in de vreugde van het vaderschap. Het zijn gebeurtenissen die hem gevormd hebben als muzikant en zijn talent als songwriter alleen maar meer hebben aangewakkerd. Teksten schrijven kan hij namelijk als de beste en dat vertaald zich op het album Fear Not in een reeks aan nummers waarin hij de strijd aangaat met zijn angsten. Dit doet hij niet alleen, want het begeleidende orkest bestaat uit bijna 50 muzikanten. En dat is te horen in zowel de diversiteit van het muzikale geheel als de vele muzikale lagen die onder de oppervlakte borrelen.

In het titelnummer weet Blake de luisteraar direct in vervoering te brengen. Zijn warme zang en bewonderenswaardige visie op het leven brengen hem ertoe de angsten uit zijn leven te verdrijven. Dit alles wordt ondersteund door het aanstekelijke pianospel, de schittering van de strijkers en een harmonieus koor. Het zijn de poëtische teksten die zijn nummers naar de hogere regionen duwen. Zoals Blake zelf benoemd is het album met liefde gemaakt, als tegengif voor de angsten. Zelfs aan de onlangs (2014) overleden acteur Philip Seymour Hoffman brengt hij een ode. Net zo veelzijdig als de vele personages die deze acteur speelde is de muziek waardoor het korte nummer ondersteund word. Een ander hoogtepunt vorm het verhaal over de tank man die tijdens de protesten op het Tiananmen Square in 1989 de weg blokkeerde. Niet alleen de orkestrale klanken weten de verbinding te leggen met het verhaal, de zangpartijen doen de teksten naar een hoger niveau tillen. Het maakt van Fear Not een ontroerend en glansrijk album, waarmee Blake de angsten uit het leven weet de verpakken in zijn muziek en teksten. De positieve toon van het album zorgt ervoor dat Blake de angsten weet te verdrijven en de liefde en vreugde laat overwinnen.

Afkomstig van mijn site Platendraaier.

In wat een tijden leven we toch, dat zo'n
prachtartiest en dito tekstschrijver gewoonweg over het hoofd gezien wordt.
Een singer-songwriter van de puurste soort in mijn boekje. Onbegrijpelijk!
Fans van John Fullbright, opgelet! Alleen voegt Blake er nog veel meer klassieke instrumenten (& koortjes) aan toe.

Hij zoekt sponsors voor z'n nieuw album, 'walking into the black'.
The Last Hurdle - We're Making a New Record and Need Your Help! - mailchi.mp
Na een zware periode in z'n leven ging hij een week bezinnen bij de monikken, en schreef hij alles van zich af.