Magnum - Vigilante (1986)

Grappig. Tegen alle verwachtingen in kom ik hier misschien wel een van de beste albums van Magnum tegen. Ik verwachtte een terugval, maar zit vervolgens te genieten van een plaat die vol goede songs staat. Ik heb echt niks met AOR. Ik verafschuw bands als Journey, maar Magnum maakt het genre meer dan dragelijk met gitaarwerk dat net niet helemaal zonder scherpe randjes is en Bob Catley is verre van de gebruikelijke gladjakker. Het is in mijn natuur om al te rillen van titels als need a lot of love, maar deze ballad steekt verdomde goed in elkaar. Oprecht en misschien daardoor wel mooi. De keyboards duiken weer regelmatig op en op When The World Comes Down duiken precies de elektronica op van de eighties die ik juist wel kan waarderen. Vigilante is de toffe rocksong en daardoor is dit album lekker gevarieerd. Het is mijn wrok tegen AOR dat me weerhoudt om een hoger cijfer te geven.

Tussenstand:
1. Chase The Dragon
2. Kingdom Of Madness
3. Vigilante
4. On A Storyteller's Night
5. Magnum II
6. The Eleventh Hour

Na het majestueuze On A Storyteller's Night valt het me toch op dat Vigilante het eerste 'simpele' album van Magnum is. Waar het vorige album vol zat met sfeervolle toetsenlagen, is de focus hier toch iets meer op eenvoudigere hardrock. Dit werkt op een aantal momenten prima (Red On The Highway, Holy Rider en Vigilante), terwijl de ballad Need A Lot Of Love zeker ook de moeite waard is, maar Lonely Night, Midnight (You Won't Be Sleeping), Back Street Kid en zelfs When The World Comes Down (beetje matige Queen-track wat mij betreft) me toch behoorlijk vervelen. Op deze tracks is het net niet bombastisch genoeg en zelfs vrij zoet. Catley zingt nog steeds goed en de muzikanten leveren goed werk, maar ik mis gewoon spanning. Vigilante is zodoende tot nu toe verreweg mijn minst favoriete album.

Voorlopige tussenstand:
1. The Eleventh Hour
2. Chase The Dragon
3. On A Storyteller's Night
4. Magnum II
5. Kingdom Of Madness
6. Vigilante