De eerste beluistering valt iets tegen, had toch een paar extra nummers met pit verwacht zoals het heerlijk Tribal Pop-achtige
Magic. Ben ook geen fan het type galm dat hier gebruikt wordt, meer geschikt voor Ethereal acts. Hier hoor ik veel Ambient Electronic Indie Pop met (te) weinig gitaar.
Dit album zal hopelijk nog gaan groeien want nu zweeft het een beetje tussen licht Experimentele Indie Pop en doet denken aan acts zoals
Jenny Hval - Blood Bitch (2016) alleen die is theatraler en de teksten daarvan hebben meer spanning dan deze hier van Helen Ganya Brown... en minder galm. Daarmee kan er veel sfeer gecreëerd worden maar kan ook dingen verhullen.