Big Electric Cat - Eyelash (1997)
mijn stem
2 stemmen
0
perfume
geplaatst: 12 januari 2008, 23:54 uur
Samen met Ikon was deze Australische band in de jaren negentig een van de hoogvliegers in het genre. Wat mij betreft nog steeds interessant. Mooie combinatie van electro en goth/wave-rock. Doet ook erg denken aan een latere Danse Society. Mijn favorieten van dit album zijn: My Last Breath, Black Water, Secret Desire,Blind, Hallucinations en Transience. 
0
geplaatst: 18 oktober 2008, 02:20 uur
perfume schreef:
Mijn favorieten van dit album zijn: My Last Breath, Black Water, Secret Desire,Blind, Hallucinations en Transience.
Mijn favorieten van dit album zijn: My Last Breath, Black Water, Secret Desire,Blind, Hallucinations en Transience.
En Eyelash zélf, het beste nummer op de plaat, was hij nog vergeten te vermelden, ons aller vriend perfume!
0
geplaatst: 18 oktober 2008, 02:27 uur
Goeie plaat van deze late nineties goth band. En ze waren met z'n velen, de bands die 'the third wave of gothic' bevolkten, allen specialisten in het updaten van late eighties gothic en dus weer iets van een stijlbreuk met de gothic van de eerste helft van de jaren '90, die er toch om bekend stond om een soort van dood-en-verderf goth te zijn.
Toch kan ik als kind van mijn tijd, toen volop puber van 17 jaar en overtuigd gothic
, die laatste doemdenkerij goth voorlopig nog steeds het meeste apprecieëren.
Jaja, ik koester mijn morbide kantje nog steeds wel
Al moet ik zeggen dat een kantelmoment in het koppeke misschien al in beweging is gezet is wegens het onlangs leren kennen van de wel heel fijne bands Ikon en Lady Besery's Garden (beiden grâce-à notre guten Freund perfume alweer: credits given!) waar ik de laatste tijd wel heel veel naar luister! En zelf was ik natuurlijk ook al fan van het eerste uur van de Engelse vleermuizen Nösferätu.
Tevens heeft mijn voorkeur voor begin jaren '90 goth en electro er ook simpelweg mee te maken dat er toen geen echt - naar mijn smaak- goeie muziek op de radio te beluisteren viel in dat tijdsframe ('91-'93). Bands als 'Red Hot Chili Peppers' en 'Pearl Jam' waren toen "het!" en "hot!", maar daar begreep ik toen helemaal niets en nu nog altijd weinig van.
Tussen '91 en '93 heb ik dan ook naar bijna naar niets anders geluisterd dan naar (vooral Duitse) goth en electro bands als daar waren: Calva Y Nada, The Eternal Afflict, Goethes Erben, Das Ich, Love Like Blood, Relatives Menschsein,... en noem maar op!
Een toffe periode
Maar goed. Op deze plaat, EYELASH, komen dus geen plezante thema's meer aan bod als daar o.a. waren: de kille oneindige dodenzaal (van Calva Y Nada), je ondersteboven aan je eigen(!) kruis aan een boom laten nagelen omdat je dochters je tot waanzin gedreven hebben (zoals het de jongens van The Eternal Afflict blijkbaar overkwam), alle facetten van de psychiatrie doorlopen om dan te beseffen dat het einde van de wereld toch in realiteit is aangebroken en dat ratten en kakkerlakken aan de wonden komen likken van zij die het armageddon overleefd hebben (aldus Goethes Erben).
Nee, zelfs de alomvertegenwoordigde marmeren sarcofagen en de vleermuizen worden hier onverbiddelijk achterwege gelaten.
Maar wat je dus in de plaats krijgt is krachtige, zware wave/goth/electro melodieën en aangrijpende, melancholische lyrics. En da's dan ook weer bijna even leuk als dat dood en verderf van hierboven. De drie beste nummers zijn voor mij: 'My Last Breath', 'Eyelash(!!) en 'Transience'.
-> 4*!
Toch kan ik als kind van mijn tijd, toen volop puber van 17 jaar en overtuigd gothic
, die laatste doemdenkerij goth voorlopig nog steeds het meeste apprecieëren.Jaja, ik koester mijn morbide kantje nog steeds wel
Al moet ik zeggen dat een kantelmoment in het koppeke misschien al in beweging is gezet is wegens het onlangs leren kennen van de wel heel fijne bands Ikon en Lady Besery's Garden (beiden grâce-à notre guten Freund perfume alweer: credits given!) waar ik de laatste tijd wel heel veel naar luister! En zelf was ik natuurlijk ook al fan van het eerste uur van de Engelse vleermuizen Nösferätu.
Tevens heeft mijn voorkeur voor begin jaren '90 goth en electro er ook simpelweg mee te maken dat er toen geen echt - naar mijn smaak- goeie muziek op de radio te beluisteren viel in dat tijdsframe ('91-'93). Bands als 'Red Hot Chili Peppers' en 'Pearl Jam' waren toen "het!" en "hot!", maar daar begreep ik toen helemaal niets en nu nog altijd weinig van.
Tussen '91 en '93 heb ik dan ook naar bijna naar niets anders geluisterd dan naar (vooral Duitse) goth en electro bands als daar waren: Calva Y Nada, The Eternal Afflict, Goethes Erben, Das Ich, Love Like Blood, Relatives Menschsein,... en noem maar op!
Een toffe periode
Maar goed. Op deze plaat, EYELASH, komen dus geen plezante thema's meer aan bod als daar o.a. waren: de kille oneindige dodenzaal (van Calva Y Nada), je ondersteboven aan je eigen(!) kruis aan een boom laten nagelen omdat je dochters je tot waanzin gedreven hebben (zoals het de jongens van The Eternal Afflict blijkbaar overkwam), alle facetten van de psychiatrie doorlopen om dan te beseffen dat het einde van de wereld toch in realiteit is aangebroken en dat ratten en kakkerlakken aan de wonden komen likken van zij die het armageddon overleefd hebben (aldus Goethes Erben).
Nee, zelfs de alomvertegenwoordigde marmeren sarcofagen en de vleermuizen worden hier onverbiddelijk achterwege gelaten.
Maar wat je dus in de plaats krijgt is krachtige, zware wave/goth/electro melodieën en aangrijpende, melancholische lyrics. En da's dan ook weer bijna even leuk als dat dood en verderf van hierboven. De drie beste nummers zijn voor mij: 'My Last Breath', 'Eyelash(!!) en 'Transience'.
-> 4*!
* denotes required fields.
* denotes required fields.