King King - Exile & Grace (2017)

Het probleem met deze plaat is niet eens dat hij slecht is maar dat het allemaal zo middelmátig is, zo "pedestrian" zoals de Engelsen het noemen. De composities zijn heel doorsnee met standaard-riffs en alledaagse melodieën, de zang is niet slecht maar ook niet meeslepend, de gitaarsolo's zijn adekwaat maar niet spetterend, de drums klinken als dertien in een dozijn, en alleen het lekkere Hammondorgel springt er voor mij uit. Tot de spaarzame hoogtepunten behoren de stevige opener en het van een goede drive voorziene Broken, dieptepunt daarentegen is Tear it all up met dat slaapverwekkende 1-2-1-2-drumwerk. Over een paar maanden ga ik deze mannen live zien, en misschien dat ik dit album daarna met andere oren beluister, maar vooralsnog vind ik dit een tamelijk kleurloze affaire. (Beetje misleidend : Chris Sheldon is bekend vanwege zijn produktie van onder andere Therapy?, Big Country en Gun; op de hoes van dit album staat zijn naam met grotere letters dan die van de producers, maar hij deed hiervoor slechts de mix – de produktie werd gedaan door zanger/gitarist Alan Nimmo en drummer Wayne Proctor.)