Neil Young - Eldorado (1989)

Deze EP verscheen in 1989 ongeveer een half jaar voor het album Freedom waar uiteindelijk ook de nummers Don't cry,On Broadway en het titelnummer een plaatsje vonden.Het waren echter voor mij destijds de twee overgebleven songs Cocaine eyes en Heavy love die me het meest aanspraken.Beide,voor Neil Young begrippen erg stevige nummers waar de stormachtige gitaar de boventoon voert.Compromisloze harde Rock ten voeten uit.
Ten lange leste toch maar achter de plaat aangegaan en daar achteraf nooit spijt van gehad,ook al was de prijs vrij hoog.
Tegenwoordig is het dynamische Eldorado met de vulkanische gitaaruitbarstingen het hoogtepunt met daarnaast nog drie geweldige nummers en een aardige maar niet echt opvallende cover van het overbekende On Broadway.
Derhalve een uitstekende plaat waar de songs een sterk geheel vormen en toch iets beter bij elkaar passen dan op Freedom waar toch een paar mindere en wat betreft stijl en geluid andere liedjes het luisterplezier wat aantasten.

Helemaal eens met Frolunda! Ik bestelde hem destijds en moest er lang op wachten, omdat het Australische import was. Maar ik heb er geen spijt van, want ik ben fan van het heaviere werk van Neil. Hij is mijn favoriete gitarist, vooral met Crazy Horse: Hij jankt, schuurt en is breekbaar, net als wanneer hij zingt.