Dvne - Asheran (2017)

Heb je dat wel eens? Dat je een album op zet en je direct hoort met hoeveel plezier en overtuiging een band speelt? Dat heb ik bij Dvne - Asheran.
Wat een lekker album is dat. Altijd te vroeg afgelopen en regelmatig dat ik denk, die kan nog wel een keer.

Daarmee is het wel een album waardoor er niet echt iets bovenuit springt. Over het algemeen goed, maar wel wat vlak. Daardoor niet in mijn rijtje allerbeste albums ooit, maar wel zeer fijn om gewoon lekker op te zetten.

Ben benieuwd naar hun concert in de Merleyn in September.

Tja, hoe moet je dit nou weer noemen. Ik zag de term progressieve post-metal ergens langskomen, wat de lading wellicht redelijk goed dekt. Bij vlagen klinkt dit debuut in ieder geval behoorlijk indrukwekkend. Bands als Kyuss, Cult Of Luna en Mastodon hoor ik ook wel terug in het geluid. Niet alle tracks zijn even boeiend en sporadisch is het wat lastig de aandacht bij de overwegend erg lange nummers te houden, mede omdat de zanger vrijwel niet te verstaan is. Die verzuipt een beetje binnen het totaalgeluid. Sowieso is de zang hier niet het sterkste punt. Met de muziek is gelukkig niets mis. Die dendert lekker door. Ik ben in ieder geval voldoende getriggerd om ook de volgende albums een kans te geven.