John Petrucci and Jordan Rudess - An Evening with John Petrucci and Jordan Rudess (2000)

Aardige plaat, geen overdreven krachtpatserij. Lijkt daardoor ook niet op het standaard Dream Theater materiaal

Prachtige cd.

Naast 'Tubular Bells' mijn favoriete instrumentale cd, en dan zeker Hang 11 en State of grace

Wat ik mooi aan deze cd vind is dat je allerlei ouderwetse invloeden terughoort.
Zo is Hang 11 losjes gebaseerd op Take 5, van Dave Brubeck,
Hoor je veel jaren 70-gitaren in 'In the moment' en de da capo in Black ice maakt het nummer gewoon compleet.

In dit opzicht moet je Pertrucci en Rudess gewoon als soloartiesten zien.

Interessante combinatie van twee mannen die elkaar hadden gevonden in Dream Theater èn in Liquid Tension Experiment, en ze halen duidelijk ook het beste in elkaar naar boven, maar aan mij is dit niet besteed. Ik weet niet of en wanneer Petrucci hierbij een Spaanse gitaar, een westerngitaar of een elektrische gitaar met minimale versterking bespeelt, maar de sound van zijn akoestische gitaar in combinatie met Rudess' piano à la Dave Grusin op nummers Furia Taurina en Fife and drum vind ik gewoon onaangenaam, en als die nummers dan ook nog eens allebei in de buurt van de tien minuten duren wordt dat voor mij te veel, ondanks de afwisselende en rijke melodieën van beide instrumenten. Het is gewoon een opluchting wanneer Petrucci ouderwets op een elektrische gitaar mag scheuren, en de nummers waarop hij los mag gaan behoren dan ook tot mijn favorieten, dus Truth en State of grace heb ik hierboven aangevinkt. Als geheel is dit een fraai en geïnspireerd album van twee fantastische muzikanten, maar 80 minuten hiervan is voor mij veel te veel.