Evanescence - Synthesis (2017)

Herbewerkingen zo te lezen. Ik dacht dat de band gestopt was eigenlijk. Of in ieder geval van af mijn radar.

Imperfection vind ik een erg overgeproduceerd nummer. De hoes van het album staat me niet aan en ik had liever nieuw materiaal gezien in plaats van herbewerkingen. Het zal vast allemaal prachtig zijn maar ik vind het naar al die jaren een wat magere oogst.

Evanescence neigt al een beetje naar kitsch rock maar op de vorige albums vond ik dat niet zo erg. Helaas op Synthesis hoor je vooral het aanstelligere gegalm van Amy Lee, en is de instrumentele power nogal een bijzaak. Ik heb de deluxe editie met surround sound gekocht. Op zich natuurlijk mooi want ben een liefhebber van surround sound 5.1 maar ook hierbij nogal veel Amy Lee en weinig drums, gitaren en orkest uit de geluidsboxen. Voorlopig nog 3 punten maar zakt eerder naar beneden dan naar boven.... Het album uit 2011 was in ieder geval stukken beter.

Geweldige album art. Ook in de inlay, dat dan weer wel. Maar naar gitaren is het zoeken met de flashlight app.

Toch wel knap gemaakt. De kaarten van deze tour waren binnen no time uitverkocht dus er is nog genoeg animo voor, zo lijkt het. De valkuil dat het als een musical album begint te klinken hebben ze toch weten te ontwijken door ook elektronische muziek er in te mixen.

Herbewerkingen van eerder werk, aangevuld met één prima nieuw nummer, Imperfection. De zang van Amy Lee heeft hier een absolute hoofdrol, iets dat al snel tegen gaat staan. In vrijwel iedere track gaat ze van 0 naar 100 in enkele seconden, erg vermoeiend. De hoofdzakelijk electronische omlijsting is niet prominent genoeg aanwezig om afdoende tegengas te bieden. De afzonderlijke songs zijn feitelijk allemaal best mooi uitgevoerd, maar het hele album in één ruk uitzitten is een behoorlijke opgave.