Sacred Warrior - Wicked Generation (1990)

Leuk metal album uit de oude doos. Zanger die veel weg heeft van Geoff Tate op de eerste albums van Queensryche. Hierdoor heeft het geheel wel wat weg van de oude Queensryche. Het doet er in ieder geval zeker niet voor onder. Er werd een grote toekomst voorspeld, maar vanwege de christelijke inslag van de band is het er niet van gekomen, alhoewel de band nog steeds bestaat, zo af en toe nog een album en vorige jaar nog een single heeft uitgebracht. Niet zo goed als deze helaas. De zanger is ook niet meer van de partij

Net als met Lethal hoor ik liever gewoon de originele Rÿche of Crimson Glory of Sanctuary, terwijl ik met andere 'rip-offs' soms helemaal geen moeite heb. Het zal er ook mee te maken hebben dat ik dit indertijd nooit heb meegekregen. Geen cijfer voor deze.

Jarenlang niet gehoord, totdat ik de cd uit een bak met tweedehands aanbiedingen viste. Ten opzichte van de twee voorgangers waarop Sacred Warrior uit Chicago progressive metal met powermetal combineerde, is hier succesvol gewerkt aan verdieping van het geluid.
Zoals jailhouserocker1 spijker-op-de-kop constateerde, verschoof daarmee de stijl naar die van de eerste albums van Queensrÿche, de jaren '84 - '90. Dan kun je terecht kanttekeningen plaatsen bij de originaliteit, maar om goede composities in deze stijl te schrijven moet je van goede huize komen en bovendien is het goed uitvoeren ervan eveneens een dingetje. Sacred Warrior slaagde er glansrijk in.

Voor het eerst maakte de groep een conceptalbum, ook al in de stijl van het grote voorbeeld. Daarbij hebben ze echter niet het makkelijkste onderwerp gekozen: op Wicked Generation wordt een pijnlijk verhaal van kindermisbruik verteld. Dit vanuit zowel het standpunt van het slachtoffer als de dader, haar vader. Alleen daarom al een album dat zich onderscheidt, waarbij de muziek donkerder van sfeer is geworden.
Om zo'n verhaal te vertolken, moet een zanger wel één en ander kunnen. Rey Parra vond ik op de voorgangers enige finesse missen, in die metalstijl geen probleem. Hier echter vindt hij de noodzakelijke verdieping inclusief een rauw randje, te horen in zijn stemgebruik in bijvoorbeeld Minister by Night.

Wicked Generation bevat tien ijzersterke nummers, waarbij na enkele draaibeurten enkele uitschieters komen bovendrijven. Little Secrets is dreigend, Standing Free midtempo met een akoestisch slot dat wel langer had mogen duren; plus het al genoemde Minister by Night en Miss Linda met zijn overgangen en gitaarwerk.
Wat ik een groot voordeel vind van Sacred Warrior is hun neiging om regelmatig uptempo te knallen, zoals in Warriors en War Torn Hero met heerlijk drumwerk van uitblinker Tony Velazquez.

De productie van Jim Homan is vrij compact, waar het bij Queensrÿche subtieler en geraffineerder klinkt. Had wellicht iets met het budget te maken: platenmaatschappij Intense was niet de grootste speler. In 2019 verscheen echter een geremasterde cd via Retroactive, die meer recht schijnt te doen aan sfeer en verhaal. Is dit de versie die ik op streaming aantref? Vooral gitaar (Bruce Swift) en en drums (bekkens!) profiteren ervan, maar op streaming hoor ik te weinig bas ten opzichte van de cd.
Net als op het debuut zijn de bijdragen van toetsenist Rick Macias niet meer dan sober behang. Tussen de nummers klinken soms korte soundscapes.

Sacred Warrior was/is een christelijke groep, wat juist reden voor hen was om niet voor het makkelijkste thema te kiezen. Incest is helaas ook in die kringen geen onbekend verschijnsel. Meelezend met de teksten valt op dat ze er zich niet makkelijk vanaf maakten, maar zich inleefden en daarbij de afschuwelijke gevolgen benoemden.

Je zou misschien een makkelijk, vrolijk einde verwachten in Amerikaanse filmstijl. De opener geeft echter al een disclaimer: No Happy Endings. Het bezingt de wroeging van de vader, waarna de dochter in Little Secrets reageert: “What has possessed you to do this to me? en ”Fifteen years later my heart it still bleeds".
In Standing Free blijkt de dochter depressief te zijn geweest. En al is gaat het inmiddels iets beter, ze vraagt zich nog steeds af ”How many times will this nightmare taunt me?
Met Are You Ready en Minister by Night is daar de derde acteur in dit verhaal en wel Sacred Warrior in hun rol als muzikanten, dit verbindend aan het thema. Hierna gaat het verhaal verder; het slotnummer is evenmin triomfantelijk, ”I’m still living in these trenches” klinkt in War Torn Hero met prachtig drumwerk en gecompliceerde riffs.

In dit interview uit 2018 vertelt Parra terugblikkend: "Phew, this record was a roller-coaster of emotions for us and especially me. I had an opportunity to interview several people about being assaulted by family members and such and found out just how much that was happening, hence the song 'Little Secrets.' (…) The entire record was a sort of concept album and it dealt with addiction, abuse, lies etc… It was a challenging album but overall it turned out exactly how we wanted it to.”

Voorlopig noteer ik 4,5 ster en dan ga ik eens nadenken over aanschaf van de heruitgave, die bovendien in '22 via Roxx op vinyl verscheen.

Voorganger 'Master's Command' heb ik al sinds eeuwigheid in mijn collectie en wordt hier nog sporadisch gedraaid. Deze opvolger kwam ik in de bakken bij No Dust tegen en gezien de positieve beoordelingen her en der was mijn nieuwsgierigheid gewekt.

Net als het vorige album is 'Wicked Generation' hevig geïnspireerd door Queensryche. Dit keer werd de blauwdruk van Operation: Mindcrime als voorbeeld genomen. Het levert een wat gebalanceerder album op dan 'Master's Command'. En ondanks de overduidelijke invloeden en daarmee gebrek aan originaliteit is 'Wicked Generation' een bijzonder geslaagd album geworden. Heerlijke heavy metal die naar het progressieve neigt met sterk gitaarwerk en uitstekende zang. Nu de rest van de discografie van deze band ook maar eens opsnorren.....