Sacred Warrior - Master's Command (1989)

Sacred Warrior uit Chicago maakt muziek op de grens van progressive en power metal. Een jaar na het debuut Rebellion was daar opvolger Master's Command. Voornaamste verschillen ten opzichte van de sterke voorganger: aan de hoes is meer zorg besteed en de toetsen krijgen iets ruimte, wat al bij de eerste klanken blijkt.

Met alle tempowisselingen in de muziek is het luisteren aangenaam. De productie van Caesar Kalinowski is prima als op het debuut. Opnieuw zijn de hoofdrollen voor gitarist Bruce Swift die zijn achternaam eer aandoet met veel razendsnelle solo's, drummer Tony Velazquez met diens tomeloze energie en de vrij hoge stem van zanger Rey Parra. Hij ontbeert de finesse van genregenoot Geoff Tate, maar omdat de meeste nummers uptempo zijn, is die ook minder nodig.

In die tijd werd het tweede album meestal gevuld met "oud" materiaal, uit dezelfde periode als het debuut. Gezien het grote aantal nummers op beide albums kan het haast niet anders dan dat men toch nieuw werk toevoegde, wat ik volgens mij op het einde tegenkom: het instrumentale klasbakje Onward Warriors met alle ruimte voor Swift, The Flood met een gastrol voor de grunts van Roger Martinez van Vengeance Rising en tot slot traditional Holy Holy Holy, door de groep effectief naar mineur getransponeerd; oorspronkelijk uit 1549 en als Sanctus veel ouder.

Opvallendste nummer in de tracklist is Paradise, waar Swifts gitaar gedurende de coupletten frivool danst en waar ik de invloed van Eddie Van Halen hoor. Andere favorieten: het titelnummer en Beyond the Mountain.
Ooit door gebrekkige distributie moeilijker verkrijgbaar, inmiddels dankzij streaming makkelijk te vinden.