The Blackbyrds - The Blackbyrds (1974)

Gezellig funky plaatje.

Haha. Zacht uitgedrukt.

Ja dit is een gezellig funky plaatje. Toch erg leuk om zo af en toe eens op te zetten. Vooral met die jazzy invloeden erdoor heen..

Ik ga gewoon mee in de commentaren die hier al staan. Lekker en gezellig funkplaatje. De jazzinvloeden treden op de achtergrond van de funk en dat ervaar ik als positief.

Ja, dit is geen rommel. maar ik had er meer van verwacht. Het is toch een naam die me als legendarisch in mijn hoofd stond en de hoes vind ik ook veelbelovend.
Maar die belofte wordt niet helemaal ingelost. Weliswaar hebben de meeste tracks een goede ´groove´ en/of een aantrekkelijk basloopje maar het nadeel is dan meteen weer dat het ook bij één loopje blijft. Vooral bij Funky Junkie is dat bij tweede beluistering al licht ergerlijk. Want een eentonige funky basis kan prachtig zijn als er goed gesoleerd of geïmprovoseerd wordt maar van het jazzy ingredient gedeelte, dat wel als postitef aspect wordt genoemd van deze plaat, word ik niet warm. Met name de sax is dan toch wel zielig weinig creatief is (mn bij Gut Level; waarin toch ook weer een heerlijk ritme).

Al met al een plaat zonder echt zwakke nummers, maar tegelijk ook iets dat je niet te vaak moet horen en waar je ook niets aan mist als je het niet kent.

Heerlijk plaatje is dit zeg! de eerste twee nummers vielen mij erg tegen jammer genoeg, maar daarna kwam er een reeks fraaie funky nummers met heerlijke jazz-invloeden. Reggins vind ik erg mooi en nummers als: Summer Love en A Hot Day Today zijn heerlijk smooth. Fijn dat Byrd ook zo nu en dan meezingt, hij heeft geen uitzonderlijk apart geluid, maar de rust en zijn timing kan ik enorm waarderen.

Het 'jazzgehalte' ligt hier weer niet bijzonder hoog. Beïnvloed door jazz is het zeker, maar geldt dat niet voor alle Funkmuziek (en 'zwarte' muziek in het algemeen)?
Ach, boeit niet, dit is gewoon fijne muziek, waar het spelplezier van af spat. Ik ben het wel eens met sq dat het soms wat blijft 'hangen', het komt nooit echt los. Maar ik heb het graag geluisterd, dus 3,5*.

En ook dit is weer een erg mooi album dat ik ontdekt heb dankzij het 'Soulalbum van de week' topic. Osiris, dit is een mooie keuze. Heb het nu al een paar keer opgezet als achtergrondmuziekje, dan doet de plaat het al super en zojuist heb ik het ook even wat aandachtiger beluisterd; het blijft een fraaie plaat. Het blijft misschien niet helemaal bij, van echte uitschieters is ook geen sprake maar al met al is dit een funky album dat ik zeker van de zomer vaak zal draaien.

Nog niet veel tijd gehad om dit te veel te beluisteren, maar dit gaat deze zomer zeker veranderen, lijkt me ideale muziek voor bij een gezellige bbq.

Probeer een beetje 'bij' te komen met de soulalbums, gisteren deze aan een grondige luisterbeurt onderworpen. Draait lekker weg, dat wel, krijg een beetje het gevoel naar een soundtrack te luisteren af en toe. Maar viel me el op dat ik in bed nog steeds met de nummers van Chic in mijn hoofd zat, die ik ervoor had gedraaid. 3*

Jazzgehalte vind ik wel meevallen, het blijft allemaal erg braaf en aan de oppervlakte. Niets mis mee, maar hou persoonlijk van iets meer diepgang. Ietsje meer gefreak. Toch best een lekker funkplaatje. De nummers duren me (bijna allemaal) net iets te lang.

Kan zomaar gebeuren. Heb ik ook wel eens

Retefunky plaatje. De opener en Funky Junkie zijn mijn favorieten. De muzikanten zijn erg sterk en een slecht nummer staat er niet op.