David Sanborn - As We Speak (1982)

Het enigste album wat ik van David Sanborn heb. Een heerlijk laidback album wat vooral in de zomer echt tot zijn recht komt, erg fris!

Het 1e nummer van de CD, Port of Call is een te gek nummer. Sergio Mendes heeft later dit nummer opgenomen onder de titel Dream Hunter. Subliem gedaan!

3*

Tja, eigenlijk maakt het niet zoveel uit wat je van David Sanborn aanschaft. Het is van een constante kwaliteit. Als je uit bent op iets origneels en verfrissend dan moet je dit album niet aanschaffen, maar wil je lekkere (smooth) jazzy nummers horen op een zomeravond, zonder al te veel pretenties, en er toch lekker van genieten, nou dan is dit het juiste album.

Smooth Jazz! Van prima kwaliteit, zoals al zijn albums.
Zijn solowerk is weliswaar voorspelbaar, en na een album vol saxofoonsolo's ben je weer even verzadigd, maar...wel kwaliteit.

De muziek van David Sanborn is heel geschikt om er in de kleine uurtjes naar te luisteren. Geen ingewikkelde muziek, die je vaak af moet spelen om er langzaam in door te dringen. Meer van de snelle consumptie. Op deze cd krijgt Sanborn (saxofoon) de medewerking van Omar Hakim drums, Marcus Miller bas, Don Freeman keyboards, Paulinho da Costa percussie en Michael Sembello gitaar. De laatste zingt ook verdienstelijk Back again en Love will comes ome day. Leuke onderbreking tussen al die saxofoonsolo’s.

Dit is helaas toch een streepje te glad voor mij... Dat openingsnummer valt idd wel mee.