Yes - Topographic Drama (2017)

Registratie van 2017 tijdens een tour in de USA.
Yes in deze formatie is haar eigen tributeband geworden.
Steve Howe en Allan White als min of meer vertrouwde namen.
Bassist Billy Sherwood is geen onbekende in de latere Yeshistorie en heeft de overleden Chris Squire definitief vervangen.
Jon Davison is al een aantal jaren de leadvocalist en tracht zoveel mogelijk als Jon Anderson te klinken, wat hem overigens aardig lukt, maar Anderson heeft net dat specifieke wat mij meer raakt.
Tenslotte Geoff Downes, die al weer wat langer in deze zoveelste samenstelling speelt.
Natuurlijk is Downes bekend van The Buggles en Asia. Op het album Drama is hij eenmalig de toetsenist.

Yes tourt veel en dit album is gebaseerd op het spelen van de albums Drama en Tales Of A Topographic Ocean.
Leunen dus vooral op het verleden.
De uitvoeringen zijn technisch knap uitgevoerd, maar het is vooral routineus en hap die bij de verstokte Yesvolgers wel zal landen.
Sherwood is een prima muzikant, maar moet vooral het spel van Squire in ere houden en Davidson is gewoon een Anderson imitator.
Howe was betrokken bij de originele opnames en is ook de absolute trekpleister met zijn unieke spel.

Maar dit voegt verder weinig toe aan discografie van Yes.

Bedankt, dit had ik enerzijds wel verwacht. Ben eigenlijk meer benieuwd naar materiaal van Trevor Rabin, Rick Wakemann en Jon Anderson, die ook getoerd hebben.

Die klinken imo een stuk frisser en bevlogener.

Nee. Dit wordt hem echt niet voor mij...

Ik kan niet zeggen dat ik de stem van Anderson mis bij een album als Drama en bij die nummers van Tales Of Topografic Oceans zitten uitgebreide instrumentale stukken dus wat er hier gespeelt word is doordacht uitgekozen
Ook wel handig zijn de twee nieuwelingen Billy Sherwood & Jay Schellen dus ik verwacht wel dat het tempo omhoog gaat in vergelijking met de albums uit Bristol & Messa
Aan nummers als Heart Of The Sunrise of Starship Trooper valt weinig te verpesten alleen van Roundabout word ik een beetje flauw maar je kan niet alles hebben
Van wat ik op You Tube heb gezien en gehoord ga ik toch wel op 4* uitkomen maar ik moet nog een maandje geduld hebben voor ik deze CD in mijn klauwen heb
Die Jay Schellen (drummer samen met Alan White ) heeft ook een Asia verleden (Silent Nation Tour) dus als ze die zanger er uit gepleurd hadden had ik wel een nieuwe naam voor deze groep verzonnen
Over Alan White gesproken die loopt erbij als Phil Collins dus dat is een kwestie van tijd

Tegenwoordig is Dylan Howe ( zoon van Steve) de aanvullende drummer.
Ik zie White ook niet lang meer peformen.
De man is fysiek helemaal versleten.
Dylan Howe heeft een wat meer jazzfeel.

Van mij hoeft het dus ook niet. Al vind ik Billy Sherwood best aardig, de Yes-tijden zijn voor mij voorbij. Dat wil niet zeggen dat ik geen belangstelling meer heb voor de oude 'Yes' en de verrichtingen van Trevor Rabin, Rick Wakeman en Jon Anderson.

Ik kan er niks aan doen, maar ik krijg jeuk van Jon Davison als zanger...

Dan ken je zeker ook de albums van Worldtrade??

Het begint allemaal wel prima, maar zo'n The Revealing Science of God klinkt toch wel erg zouteloos...

"Topographic Drama" is een live album waarmee Yes op aangename manier verrast. Dedicated to Chris Squire!
Enne....... zouteloos, zoals hierboven gesuggereerd, is het album bepaald niet.