Steve Hackett - Defector (1980)

Mijn favoriete album van Hackett. Eigenlijk een mengeling tussen een wat meer commerciële sound (jaja, die jaren '80 toch...) & de symfo met als rode draad Hacketts sublieme gitaarspel. Overigens wel een groeialbum. Toen ik hem het eerst luisterde, verwachtte ik niet dat ie zo goed zo worden. Topper hierop is overigens natuurlijk Jacuzzi, 4 minuten & iets langer genieten. 5

Samen met 'Spectral Mornings' is het inderdaad het beste wat Hackett heeft gedaan in de jaren 80. Tegenwoordig is Hackett ook zeer goed bezig met 'Darktown' en vooral 'To watch the Storms'.

schitterende plaat!

jacuzzi is het hoogtepunt volgens mijn bevindingen

Sterke opvolger van Spectral Mornings en bovendien iets toegankelijker. ''Slogans'' is een waar huzarenstukje. ''Hammer In The Sand'' een schitterende pianoballad. Jacuzzi? Ook mooi, maar mij iets te zoetelijk.

In 1980 bij Hackett's concert geweest in Vredenburg Utrecht.
Was voor mij eigenlijk m'n eerste concert die ik bijwoonde.
Weet nog goed dat bijv. Jacuzzi een verpletterende indruk maakte.
Ook de drummer was erg goed.

De vierde solo cd van Steve Hackett, breekt toch wel enigszins met wat hij tot dan toe had uitgebracht.

Defector is over z'n algemeenheid nogal sombertjes van aard, heeft alle speelsheid van zich afgeworpen. Kortom, Steve Hackett is volwassen geworden en na 9 jaar sprookjes (vanaf z'n periode bij Genesis) brengt hij nu niet mis te verstane symfo.

Meeslepend blijft het wel, getuige het begin (The Steppes), vrolijk word je niet van de verdergaande professionalisering van Hackett.

Ja, de nummers staan nog steeds als een huis. Ook Time to get out (doet bijna denken aan een gewone rocksong) maar Steve Hackett is natuurlijk nog steeds een creatief brein, die ook vooruit moet.

Slogans voldoet weer aan alle eerder genoemde criteria: meeslepend en somber, maar het gitaarwerk van Hackett is haast niet te evenaren. Hij heeft zichzelf bepaald niet ontzien.

De ballad Leaving neemt iets aan gas terug, Two vamps as guests een madrigale oase van 2 minuten. Jacuzzi drukt de somberheid dan even weg en mag als één van de hoogtepunten van Defector worden bestempeld. Weer grandioos gitaarwerk overigens, echt helemaal niets van te zeggen. Hackett heeft wat dat betreft toch maar weinig concurrentie.

De klassiek aandoende ballad Hammer in the sand (piano, orchestrale begeleiding) had niet gehoeven, The toast is wederom een ballad alleen nu met de herkenbare synths en gitaar, gezongen wordt er door Pete Hicks (?).

The show is net als Time to get out een rocksong, wel duidelijk op Hackett-leest geschoeid. Dan eindigt het met de jaren 30 van Sentimentel institution. Van mij hoeft dat niet, Hackett zelf is er een liefhebber van, ik heb het al eerder bij hem gehoord.

Wie na dit nummer in slaap zou zijn gesukkeld kon vroeger blijven liggen, de plaat was afgelopen. Bij de geremasterde versie van de cd is echter bedacht, daarna te komen met het snoeiharde Hercules unchained, het enige studionummer van de extra songs.

Daarna volgt nog een mini live concert, met 3 nummers van Defector en Clocks.

Ik heb het onzalige idee opgevat om geschikte nummers van Defector te willen gaan mengen met de Genesis cd Duke, waar ik dan weer een paar mindere nummers van weglaat. Eens kijken wat er gebeurd.

En wat gebeurde er?

Waarschijnlijk niets. Het bericht is al een bijna een jaar oud.....

dat vreesde ik ook al

Er bestaat bij mijn weten op musicmeter geen pagina om eigen compilaties te bespreken.

Reageer ik hier of bij Duke, waarschijnlijk word ik er bij een bespreking dan uitgegooid wegens vervuiling van de officiele pagina's.

Maar het is (geheel naar eigen smaak) leuk om te doen, compileren. Een ander aardig project in dat kader is het samenvoegen van Voyage of the acolythe van Hackett en the Geese and the ghost van Anthony Phillips.

Ome Phil zingt op beide cd's een paar nummers en het geeft een pre- A trick of the tail gevoel. Heel apart. Beide cd's zijn afzonderlijk natuurlijk al niet te versmaden.....

Gewoon een forumtopic aanmaken, geen probleem volgens mij.

Mooie plaat maar er zitten tussen een aantal prachtige nummers toch ook wel een paar zwakke broeders.

Wat mij betreft zijn beste soloalbum. Van de solo in The Steppes krijg ik nog steeds kippenvel. Verdere favoriete nummers op dit album: Jucuzzi en the Show. Veel mooier zou het na deze cd daarna niet meer worden.

Inderdaad, zeker toch één van z'n beste albums. Blijf het nog steeds goed vinden, zelfs na al die jaren.

De beste track is het epische 'The Steppes', de slechtste is het ondermaatse disconummer 'The Show' (sorry).

Waar haalde Steve toch zijn inspiratie vandaan om zulke mooie muziek te maken? het begint al meteen met het magistrale "the steppes". Dit blijf ik een prachtig nummer vinden, zo'n mooi gedragen gitaargeluid, slepend, prachtig. Maar eigenlijk is bijna alles mooi, het enige wat ik als een vlag op een modderschuit beschouw is het nummer "sentimental institution", zo'n revue-achtig deuntje dat er helemaal niet bij de rest hoort.
Maar over het geheel: een prachtig album!

Plaat na aankoop 1 maal gedraaid. Tja........ Niet de meest boeiende Genesisman qua solo werk.

Juist wel de meest boeiende Genesisman solo samen met Peter Gabriel.

Defector behoort juist tot zijn beste solo platen.

Ik moest hier wennen aan de zang van Steve. Dat onderdeel is nu allang veel verbeterd.

Boeiend hoe Hackett op elke tournee een nieuw thema voorziet.

Tijdens de vorige speelde hij 'Selling England by the Pound' integraal, aangevuld met een selectie uit 'Spectral Mornings', dat toen 40 jaar oud was. Dit concert, gezien in Oostende, behoort tot mijn top 10 van beste concerten ooit gezien.

Op de nieuwe tournee speelt hij 'Seconds Out' integraal (en volledig zonder ingekorte nummers), aangevuld met een selectie uit 'Defector', dat nu 40 jaar oud is. Tickets voor het concert van 26 september in Antwerpen zijn besteld. Laat die smerige corona maar geen stokken in de wielen steken.

Het valt op hoe het Genesismateriaal de bovenhand blijft halen.

Wat van mij ook zou mogen:
- Een tour met alleen solomateriaal van de eerste 4 albums
- Een tour met alleen solomateriaal van de latere albums

Ik heb tickets voor beide shows in Utrecht maar kan mij niet voorstellen dat die doorgaan.

[quote]Running On Empty schreef:

Het concert van 26 september in Antwerpen is verplaatst naar 6 maart 2022. Pffffffffffffffff.

Ja Utrecht naar 7 en 8 Maart 2022.

Onlangs weer eens gedraaid. The Steppes vind ik met afstand het mooiste nummer. Heerlijk zwaar, bombastisch, een beetje dreigend, schitterend gitaarwerk.

The Steppes is zalig!