Avatar - Avatar Country (2018)

Lekker avontuurlijke, afwisselende metal, soms aan de flauwe kant, dan weer intens en stevig. Jammer dat de thematiek aan de simpele kant is, waardoor het album toch wel wat minder uitpakt dan de vorige twee platen van de band. Daarnaast staan er een paar nogal nietszeggende songs op, zoals het AC/DC-achtige titelnummer. Het afsluitende instrumentale tweeluik Silent Songs Of The King is dan wel weer verrassend sterk, met het eerste deel een soort John Carpenter-achtig soundtrackwerkje. Een beetje wisselvallig album dus, maar best fijn.

Misschien wat off-topic, maar Avatar live gezien. Ewel, het was schitterend. Lekker over-the-top allemaal. Maar het moet niet altijd ernstig zijn. En met Avatar Country brachten ze het perfecte album uit om zo een show te brengen. Het album kon me trouwens van bij het begin bekoren. Ik hou wel van bands die veel durven te veranderen. Lekker spannend allemaal. Al kan het altijd eens verkeerd lopen. Maar hier klinkt het goed.

In het voorprogramma stond een eenzame cowboy geprogrammeerd : Old Kerry McKee. Die sprak me niet echt aan. Maar bij Hellzapoppin gingen veel ogen open. We kregen zowaar een freak show te zien. O.a. een die een degen inslikt, vuur spuwt en slikt, een andere zonder benen, die dus op zijn handen voort beweegt (en allerhande stunts uithaalt).

Avatar Country zal nooit de boeken ingaan als de sterkste plaat van Avatar. Daarvoor is de thematiek gewoon te simpel en de duur te kort. Maar het is zeker geen slecht album. Johannes Eckerström's zang klinkt gevarieerder dan ooit en muzikaal steekt het album ook prima in elkaar.

Ik denk dat ik deze plaat een hogere waardering zou geven als er nog twee extra songs op zouden staan die niet volledig instrumentaal zijn of grappige intermezzo's zijn. Al blijft het natuurlijk wel een geruststelling dat de koning geen last meer heeft van constipatie.

Maar de diversiteit op dit album kan ik zeker waarderen. Op 'The King Wants You' klinkt Eckerström in het begin als de zanger van Electric Six terwijl hij in 'The King Welcomes You To Avatar Country' meer in de voetsporen treedt van AC/DC. Maar nergens heb je het gevoel dat hij een andere bekende zanger persifleert. De muziek van Avatar heeft toch echt een eigen gezicht ondanks het feit dat iedere plaat compleet anders klinkt.

'The King's Harvest' verder gewoon een lekkere beuker en 'Legend of The King' een ode aan de powermetal. Maar live komt deze plaat het best tot zijn recht inclusief cowbells en een bubbelmachine. Deze heren hebben geen pyrotechniek nodig om de menigte in vuur en vlam te zetten maar wel een koning om alles in goede banen te leiden. Toch hoop ik dat de volgende plaat volstaat met andere 'koningsnummers' met een andere thematiek.

Er staan een paar goede nummers op de CD. Maar waarom al die rare tussendoortjes. Hier had veel meer in gezeten.

Omdat het een concept album is. Mochten er een paar nummers meer op het album hebben gestaan, zouden dezer tussenstukjes minder hebben opgevallen.